Recensie

Serie platen van Kanye West is spannend, wisselvallig én veelbelovend

Deze maand verschijnt iedere week een nieuwe plaat van rapper/producer Kanye West, waarop steeds een andere artiest centraal staat. Na alle ophef kan het weer gaan over het werk van een van de grootste artiesten van zijn generatie.

Kanye West Foto Chris Pizzello / AP

Het Kanye West-seizoen is in volle gang. Vorige maand was er de traditioneel rumoerige aanloop naar nieuwe muziek van West. Ditmaal wist hij met pijnlijke uitlatingen over slavernij en het omarmen van Trump en alt right-content zelfs zijn trouwste aanhangers op de kast te jagen. Maar nu elke week een nieuwe, zeven nummers tellende plaat met muziek van West verschijnt, kan het eindelijk ook weer over het werk gaan van een van de grootste artiesten van zijn generatie.

Het is om te beginnen een spannend idee. Iedere week een nieuwe door West en zijn flinke muziekteam geproduceerde plaat die in zeven nummers moet overtuigen – de totale lengte ligt tot nu toe steeds tussen de 21 en 23 minuten - waarop steeds een andere act figureert. Op de eerste drie releases stonden achtereenvolgens Pusha T, Kanye West zelf en Kids See Ghosts ( West’s project met Kid Cudi) centraal. Platen met Nas en Teyana Taylor volgen. En West heeft al gesuggereerd dat meer materiaal klaarligt.

Daytona
Kids See Ghosts
Ye

Geniaal grasduinen

De serie begon twee weken geleden explosief met DAYTONA, met beats van West en raps van Pusha T, tevens de directeur van Kanye West’s platenlabel G.O.O.D. Music.

DAYTONA is een tot de essentie gestript album waarop West met geweldig geflipte, sfeerbepalende samples de ideale ondergrond creëert voor de rauwe raps vol flair en overtuigingskracht van Pusha T. Als producer weet West – geniaal grasduinend in het werk van anderen – artiesten van wie hij fan is tot grote hoogten te laten stijgen.

DAYTONA is perfect gedoseerd en handzaam, vol gloedvolle rap van én voor liefhebbers. In de rake raps van Pusha T. is de handel in muziek net zo claustrofobisch en paranoïde als de handel in drugs. West geeft diens sinistere rapstijl productioneel ook alle ruimte om te vlammen. DAYTONA viert nadrukkelijk de beats & rhymes-essentie van rap in een tijdperk vol melodieus gemompel.

Lees ook het profiel over Kanye West: Zelfs fans zijn nu klaar met ‘Trump-fan’ Kanye West

Desolate navelstaarderij

Het een week later verschenen Ye waarin Kanye als artiest zelf centraal staat, mist die overtuiging, richting en artistieke visie.

West zou na alle ophef zijn soloplaat hebben aangepast en de albumhoes op weg naar de eerste luistersessie op zijn telefoon hebben gefotografeerd en vormgegeven.

Zo ad-hoc en matig doordacht klinkt de helft van de nummers ook. De achtste solo-plaat van West, deze week al op nummer 1 in de Amerikaanse album-lijst, is overheersend desolaat en wat richtingloos in tekst en muziek, vol onvaste zang en drammerige navelstaarderij. Soms is het productioneel sterk – ‘No Mistakes’ is West in topvorm – maar Ye maakt overwegend een schetsmatige indruk. Dat lijkt overigens ook de bedoeling; West wil ideeën afvuren, zonder er teveel over na te denken, benadrukt hij. Zie ook de ophef.

Glasheldere chemie

Derde deel KIDS SEE GHOSTS is vanaf het begin – met een verse van wederom Pusha T. en West die vocaal een machinegeweer nabootst – veel sterker, spontaner en plezieriger om naar te luisteren.

West’s raps, teksten en zang hebben meer scherpte en vuur. Hij en zijn team putten in prachtig toegepaste samples uit kerstmuziek, rock, soul en gitaarspel van Kurt Cobain. De composities krijgen nog extra sfeer door de refreinen, ontspannen raps en het geneurie van Kid Cudi.

KIDS SEE GHOSTS overtuigt om dezelfde reden als DAYTONA: de glasheldere chemie die West voelt met de artiest met wie hij samenwerkt.

Vrijdag verschijnt het vierde deel in deze serie, met raplegende Nas. West tweette al dat hij zich tijdens het werken met Nas net zo geprikkeld voelde als in zijn hongerigste dagen als producer.

Dat belooft wat.

    • Saul van Stapele