Over verkrachten en vermoorden heeft Michael P. het vaker gehad

Rechtszaak

Maandag is het proces tegen Michael P. begonnen. Volgens hem waren zijn acties het gevolg van handelingen van Anne Faber.

Drukte bij de rechtbank in Utrecht voorafgaand aan het begin van de rechtszaak tegen Michael P., die wordt verdacht van het verkrachten en vermoorden van Anne Faber. Foto Lex van Lieshout/ANP

Als Michael P. wil, kan hij een masker opzetten. Dan is hij van buiten rustig en redelijk, terwijl hij van binnen kookt. „Je doet gewoon normaal. Dat is het begin”, zegt hij in de Utrechtse rechtszaal.

Op 29 september om 10.00 uur, de ochtend voordat Anne Faber ging fietsen en verdween, is hij nog bij een behandelaar. Die merkt niets van de Ritalin die P. die dag heeft gesnoven – in de loop van de dag neemt hij tien tot vijftien pillen, die hij heeft gekocht van een medebewoner van de forensische kliniek waar hij verblijft. P.: „Je hartslag gaat omhoog, je voelt je even lekker. Gewoon lekker in je vel. Op het begin is het fijn, maar op een gegeven moment word je achterdochtig.”

Maandagochtend begon de inhoudelijke zitting van de rechtszaak tegen Michael P. (28), die ervan wordt verdacht de 25-jarige Faber te hebben verkracht en vermoord. Voor het eerst in deze zaak verschijnt P. in de rechtbank. Een gedrongen man, iets kleiner dan gemiddeld. Beetje gel in zijn bruine haar. Zijn linkeroog staat opvallend naar buiten. Hij draagt een gebleekte spijkerbroek en een wit-blauw geruit overhemd.

Zijn handen houdt hij gedurende het grootste deel van de zitting op zijn bovenbenen. Nog geen twee meter verderop zit Hans Faber, de oom van Anne. Ze worden gescheiden door hun raadsman en -vrouw. De rest van de familie volgt de rechtszaak in een aparte zaal.

„Hij is nu heel rustig”, zegt Ronald Rijnders, een psychiater van het Pieter Baan Centrum die een rapport schreef over P. Hij kent de verdachte juist als opvliegend. Misschien gebruikt hij nu medicijnen. „Hij gedraagt zich normaal gesproken als een windvaantje dat met de stormen van maatschappelijk verkeer meewaait.”

Volgens de vader van Anne Faber had Michael P. voor een eerdere veroordeling tbs moeten krijgen. Lees ook: Rechters zijn huiverig om tbs op te leggen

Botsing

P. was op de avond van 29 september zoals wel vaker van plan sloopwerkzaamheden te gaan verrichten in de oude keuken van Roosenburg-Aventurijn, de kliniek voor forensische psychiatrie in Den Dolder. Om geld te verdienen aan de materialen die hij eruit haalt en doorverkoopt.

Op zijn scooter onderweg naar de keuken botst P. naar eigen zeggen met Faber op een kruispunt. Ze wilde de politie bellen, zegt P. in de rechtbank. „Dat was een klap in mijn bek. Ik zie de telefoon, ik zie dat ze wil bellen.” Hij kijkt naar beneden, daar hangt zijn tas met klusspullen. „Ik pak het mes uit mijn tas. ‘Geef me die kankertelefoon’, zeg ik. Lopen, lopen, dat pad in.”

Dan zegt Faber volgens P.: „Je gaat me verkrachten, hè?” Door die opmerking knapt er bij P. iets. „Ik zei: trek je broek naar beneden en ga op je knieën zitten.”

Tiewraps

Na de verkrachting trekt Faber volgens P. plots het mes uit zijn broekband en steekt hem in zijn hand. Er volgt een worsteling waarbij Faber begint te slaan en trappen. P. heeft daarover verklaard: „Idioot dit allemaal, mijn klauw bloedde als de tering.”

Als P. Faber weet te overmeesteren en haar heeft gekneveld met tiewraps en een veter, brengt hij haar naar een andere plek. Hij klimt over het hek van Vliegbasis Soesterberg, tilt haar eroverheen. P. was van plan Faber ergens vrij te laten, zegt hij. Maar als ze begint te schreeuwen, mogelijk omdat er een fietser in zicht is, zegt P. dat ze haar „bek” moet houden, en zet het mes op haar keel. „En toen, euh, ik, stilte”, verklaart hij daarover.

P. begraaft haar eerst in de buurt van de vliegbasis. De rest van de avond gebruikt hij om spullen te verstoppen op verschillende plekken. In het weekend leent hij de auto van zijn moeder en verplaatst haar naar Zeewolde, waar hij eerder op de dag een gat gegraven heeft.

Het Openbaar Ministerie vraagt zich af of de verdachte met voorbedachten rade handelde. Trof P. voorbereidingen op de dag van de moord? P. zelf verklaart zijn acties als een gevolg van handelingen van het slachtoffer. De voorzitter: „U zegt: als zij de politie niet had willen bellen, zou er niets aan de hand geweest zijn.”

P.: „Ik heb de fouten gemaakt.”

Pas dagen na de aanhouding op 9 oktober geeft hij een verklaring over de moord en de verkrachting van Faber. Waarom dan pas? „Dat was mijn geweten, ik kon het niet langer volhouden tegenover de nabestaanden.”

Na de verdwijning van Faber ging haar familie direct naar haar op zoek. Dat gebeurde zo grondig, dat de politie ervoor koos met hen samen te werken. Lees ook: Hoe burgers en politie 13 dagen zochten naar Anne Faber

Vraagtekens

De rechtbank plaatst vraagtekens bij verklaringen van P. Waarom heeft hij Faber uitgekleed na de moord? Waarom zat er geen bloed op haar kleren? P. weet het niet, zegt hij.

„Op 22.01 uur kwam u terug in de kliniek, verklaart u. Hoe kan het dat u die tijd zo precies weet als u niet op uw telefoon keek, zoals u eerder zei?”, vraagt officier van justitie Hester Leepel.

P.: „Geen idee.”

Leepel: „Dit is de tiende keer dat ik ‘geen idee’ hoor.”

P.: „Hoe hebben jullie me laten martelen?” Met die opmerking verwijst de verdachte naar de arrestatie, waarbij hij naar eigen zeggen is mishandeld.

Leepel: „Dat is geen antwoord.”

P.: „Weet u nog wat ú die dag heeft gedaan?”

Borderline

Volgens de deskundigen van het Pieter Baan Centrum heeft Michael P. kenmerken van borderline, een antisociale persoonlijkheidsstoornis en kenmerken van psychopathie. Hoelang een behandeling duurt kunnen ze niet zeggen.

Op de computer in de activiteitenruimte heeft P. niet lang nadat hij Faber verkrachtte en vermoordde nog gegoogeld op haar naam. Er was ook gezocht naar ‘seks met een lijk’. En op termen gerelateerd aan suïcide. Hij overweegt nog steeds om er een einde aan te maken, zegt hij in de rechtszaal. „Ik kan er heel vlug uitstappen”, heeft hij eerder verklaard. „Maar ik heb het niet gedaan. Ik heb een dochter als alles goed gaat. Die wil misschien bij pappa op bezoek. Je moet verantwoordelijkheid nemen.”

Online bekijkt P. filmpjes van moorden, onder meer onthoofdingen door IS. De voorzitter vraagt hem waarom. „Sensatie, spanning, het is raar en afwijkend.” De verdachte is vaak agressief, zeggen bekenden in getuigenverklaringen. Iemand die scheldt en bumperkleeft in het verkeer. Over verkrachten en vermoorden heeft hij het vaker.

Lees hier terug wat redacteur Kim Bos gedurende de zitting twitterde.

Worsteling

In het Pieter Baan Centrum raakt P. op 8 februari in een worsteling met medewerkers omdat hij nadat hij wordt gevraagd te stoppen met bellen dreigend gedrag vertoont. Ook daar wordt hij deze maandag over ondervraagd. Tijdens twee verschillende incidenten verwondt hij vijf mensen. Terwijl hij wordt afgevoerd naar de separeercel zingt hij: „I’ve had the time of my life.’’

Waarom hangt hij niet gewoon op, als een medewerker dat vraagt? P: „Omdat mijn wil voor ging.”

Op 17 juli doet de rechtbank uitspraak.

    • Kim Bos