Column

Als Marokko WK niet krijgt, ligt het aan zijn Qatar-politiek

Woensdag wordt duidelijk waar het WK voetbal in 2026 komt, Marokko of Noord-Amerika. Carolien Roelants zag dat politiek een (verboden) rol speelt.

Persconferentie in maart dit jaar om Marokkaans ‘bid’ voor het WK 2026 te promoten. Foto Abdeljalil Bounhar/AP

Woensdag beslist de wereldvoetbalorganisatie FIFA waar het WK in 2026 wordt gehouden, in Noord-Amerika (Canada, de VS en Mexico) of in Marokko. 2026 is nog ver weg, en misschien vindt u voetbal hoe dan ook niks aan, maar ik wil het even over politieke aspecten hebben. Van de FIFA mag politiek helemaal geen rol spelen, maar president Trump gaf in april het voorbeeld. Want die kon het natuurlijk niet laten om zo’n lekkere, dreigende tweet op te tikken: „The U.S. has put together a STRONG bid w/ Canada & Mexico for the 2026 World Cup. It would be a shame if countries that we always support were to lobby against the U.S. bid. Why should we be supporting these countries when they don’t support us (including at the United Nations)?” Ja inderdaad. Voor de goede orde: ik heb geen idee welke locatie objectief het mooiste WK zou opleveren, Marokko of Noord-Amerika; daarvoor moet u naar de sportpagina’s.

Eerst wat houvast voor u: na al die corruptieschandalen over de toewijzing van het WK aan Rusland en Qatar heeft de FIFA besloten in plaats van alleen de 24 leden van het uitvoerend comité 207 lidbonden te laten stemmen over het WK 2026. Dat is wat lastiger omkopen. Maar hier komt de politiek in het spel.

In de loop van het jaar verzamelde Marokko steun van de Afrikaanse Unie (55 leden), de Arabische Liga (22) en de Organisatie van Islamitische Samenwerking (57). Er is wat overlap, maar ook hadden diverse Europese landen hun stem toegezegd. Een eenvoudige meerderheid is nodig, 104 stemmen, dus Marokko leek een eind op weg.

Weet u dat Saoedi-Arabië miljarden dollars opzij heeft gezet om invloed te kopen in het wereldvoetbal?

Maar ja. Hier komt de politiek. Neem Zuid-Afrika. Daar moest de bond zijn publieke steun voor Marokko even publiekelijk intrekken op last van minister van Sport Tokozile Xasa. De onderlinge relaties zijn namelijk nogal gespannen wegens Marokko’s bezetting van de Westelijke Sahara. Zuid-Afrika steunt de zelf-verklaarde Saharaanse Democratische Republiek. „Sportinstanties moeten begrijpen wat de agenda van het land is”, aldus Xasa. Precies.

Marokko betreurt nu vast ook zijn weigering Saoedi-Arabië te steunen toen de Saoedische kroonprins en wat vrienden een jaar geleden hun blokkade van Qatar afkondigden. Doel van die blokkade is de emir van Qatar te dwingen de Saoedische anti-Iran lijn te volgen. De kroonprins heeft zijn doel nog altijd niet bereikt, en iedereen die hij verdenkt van steun aan Qatar, krijgt straf. Marokko bood aan te bemiddelen, wat dus helemaal fout is: wie niet voor ons is, is immers tegen.

De chef van de Saoedische Algemene Sportautoriteit, Turki al-Sheikh, zegt tegen ieder die ernaar vraagt dat Saoedi-Arabië de kandidatuur van Noord-Amerika steunt. Want „de VS zijn onze oudste, grootste en sterkste bondgenoot”. „Vraag het pseudostaatje maar om steun”, adviseerde hij Marokko. Pseudostaatje = Qatar. Reken maar dat er woensdag méér Arabische landen zijn die Saoedi-Arabië volgen.

Nog even dit: weet u dat Saoedi-Arabië miljarden dollars opzij heeft gezet om invloed te kopen in het wereldvoetbal? Onder andere voor een nieuwe Zuidwest-Aziatische federatie, waar vijanden als Iran en Qatar lekker niet in mogen. Ik las dat voorzitters van uitgenodigde bonden allemaal een mooi horloge hadden gekregen. Mag ook niet, maar wat geeft het. En nog iets anders tot slot: Nike weigert schoenen te leveren aan het Iraanse WK-voetbalteam. Wegens Trumps sancties tegen Iran. De moraal van dit verhaal? Is er niet. Gewoon de werkelijkheid.

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plaats elke week de feiten van de hypes.