Arctic Monkeys in spagaat op Best Kept Secret

Festival Arctic Monkeys zoeken op de eerste dag van een ontspannen Best Kept Secret naar een nieuw geluid tussen opwindende rock-’n-roll en plagerige crooners.

Frontman Alex Turner van Arctic Monkeys. Foto Andreas Terlaak

Vrijdagavond, half elf. De Arctic Monkeys worden in zwart-witbeelden op de videoschermen geprojecteerd. Op een fraaie backdrop lichten de letters Monkeys in goud op. Het is een stijlvolle rentree van de band met zijn blikvangende frontman Alex Turner op de plek waar de Britten hun glorieuze debuut op de eerste editie (2013) van het Best Kept Secret Festival maakten.

En weer, net als toen, openen ze als hoofdact van de eerste avond met een nieuw nummer, nu popsong ‘Four Out of Five’ met zijn heupwiegende ritme. De daarna meteen razende oudjes, ‘Brianstorm’ en ‘I Bet You Look Good on The Dancefloor’, markeren de spagaat waarin de Arctic Monkeys zich thans bevinden. Hun van rock-’n-roll spattende opwinding met hoog podiumlicht en direct opspringend festivalpubliek staat haaks tegenover de lome, soms weelderige en licht plagerige croonersfeer die de band nu wil optrekken. En die is vooral zónder die razende gitaarriffjes.

Tijdens het concert van Arctic Monkeys op Best Kept Secret Festival 2018.
Foto Andreas Terlaak
Frontman Alex Turner van Arctic Monkeys.
Foto Andreas Terlaak
Arctic Monkeys is het hoofdprogramma op hoofdpodium One.
Foto’s Andreas Terlaak
Lees ook het festivalverslag Vrouwelijke acts drukken stempel op Best Kept Secret.

Het pas verschenen album Tranquility Base Hotel & Casino is ver van grote festivaluitbundigheid. De band duikt, nog meer dan het werk van die andere band van Turner, The Last Shadow Puppets, het diepe in. Mijmerend over de dingen die voorbij gaan in een vintagestijl. Licht ironisch. Uitdagend. Rijk aan invloeden. Een vroege Bowie. Brian Wilson. De invloed van Serge Gainsbourg’s Histoire de Melody Nelson. Zanger Alex Turners metamorfose is er onmiskenbaar bij uitgedacht en oogt gladjes: het maatpak, de zonnebril, de vettige lange haardos waar hij om de zoveel minuten zijn hand doorheen streek.

Maar het is lastig voor Best Kept Secret. De Arctic Monkeys, het viertal uitgebreid met extra muzikanten, laten er hun publiek in vertwijfeling achter. Steeds weer wordt de opwinding getemperd door de onderkoelde, kitchy croonerpop. Zeker wanneer Turner zich aan de piano zet voor weer een ballade. Het concert raakt er flink door uit balans, en het publiek dunt uit en trekt weer verder, naar de excentrieke Sudan Archives bijvoorbeeld en haar vioolspel op beats.
Het verlangen naar groei van de Monkeys is mooi, maar breekt niet bepaald de spreekwoordelijke tent af. Eenheid in dit concert komt pas tegen het einde, met aanstekelijke, rockritmische knallers ‘Do I Wanna Know?’ en ‘R U Mine?’.

Sudan Archives tijdens het Best Kept Secret Festival 2018.
Foto Andreas Terlaak
Sudan Archives tijdens het Best Kept Secret Festival 2018.
Foto Andreas Terlaak
De excentrieke violiste/vocaliste Sudan Archives.
Foto’s Andreas Terlaak

Met 25.000 mensen had het driedaagse muziekfestival in de water- en bosrijke omgeving van safaripark Beekse Bergen in Hilvarenbeek de eerste festivaldag meteen een vol huis. Druk zou je zeggen - toch voelde dat nergens zo. Enkel bij hoofdacts als de Arctic Monkeys als iedereen zich tegelijk bij het hoofdpodium op het strandje positioneert, een altijd weer fraaie, feeërieke plek.

De eerste dag van Best Kept Secret landde zacht. In grote gemoedelijkheid stroomde het publiek toe, er waren veel bezoekers uit België, Duitsland en Groot-Brittannië. Terwijl hoogleraar en wiskundige Ionica Smeets als deejay haar favoriete indiehitjes mocht draaien werd het terrein met vijf podia op een terrein waar natuur en muziek op dit festival harmonisch samen werken, met de vele eettentjes, lichtkunst en schommelbankjes in en tussen de bomen, grondig verkend.

Best Kept Secret Festival 2018.
Foto Andreas Terlaak
Best Kept Secret Festival 2018.
Foto Andreas Terlaak
When the sun goes down.
Foto’s Andreas Terlaak

Even kijken bij de nieuwe meisjeslieveling Rex Orange County die zoet en wat schools verlangde naar zijn droommeisje. Wachten op net dat ene kruidige omkrullende jazznootje en dan toch wel om zijn. Meteen weer constateren hoe op Best Kept Secret het contact tussen artiest en publiek nauw is. Zanger Samuel T. Herring van Future Islands is er het voorbeeld van aan het begin van de avond op het hoofdpodium. Wat heerlijk toch, zijn intense voordracht op z’n knieën, dan weer de benen trappend in de lucht als een Kozak, de blikken van de stervende zwaan, het theatrale gevecht met zijn eigen hand. Niet vergeten is zijn exit op Best Kept Secret van vier jaar geleden: via het publiek en uiteindelijk z’n lijf slingerend het hek over.

En het was voor meer acts een weerzien. Ook publiekstrekker, rapper Tyler, the Creator was, in een fluo gele outfit, terug op het festival. Zijn solo-optreden was gedurfd, maar ging moeizaam. ‘Lonely as fuck’ was hij en verloor de grip een beetje. Het was zichtbaar hard werken voor een publiek dat hard wilde gaan in de mosh-pit en helemaal niet zat te wachten op zijn anekdotes.

Tyler, the Creator tijdens het Best Kept Secret Festival 2018.
Foto Andreas Terlaak
Best Kept Secret Festival 2018.
Foto Andreas Terlaak
Tyler, the Creator.
Foto’s Andreas Terlaak
    • Amanda Kuyper