‘We hebben nu veel meer tijd voor elkaar’

Spitsuur Nu hun kinderen volwassen zijn storten Aniel Autar (50) en Sieta Autar-Matawlie (47) zich op hun werk, hobby’s en goede doelen. „Feyenoord is onze gezamenlijke hobby. We hebben aandelen in de Kuip en onze eigen plaatsen.”

Aniel: „Ik ga graag naar kantoor. Het notariaat is een van mijn grootste hobby’s. Als ik te lang met vakantie ben, ga ik kantoor echt missen.”Sieta: „Ik vind mijn werk ook heel leuk: adviseren, procederen, als advocaat heb je nog toegevoegde waarde.”

Aniel: „We hebben elkaar ontmoet op mijn afstudeerfeestje. Kennissen van mijn vader brachten hun nichtje mee. Dat was Sieta.”

Sieta: „Binnen twee jaar waren we getrouwd. Aniel was 24, ik 21. Samenwonen was in die tijd nog niet de gewoonte in de hindoestaanse gemeenschap. Een jaar later kwam onze dochter en na weer twee jaar onze zoon.”

Aniel: „Heel traditioneel hebben we er toen voor gekozen dat Sieta thuis zou blijven. Daardoor was ons leven niet zo jachtig en kon ik snel carrière maken. Op mijn 29ste was ik notaris.”

Sieta: „Ik studeerde bedrijfseconomie aan de heao in Rotterdam, maar dat heb ik niet afgemaakt. Ik ben toen overgestapt naar rechten, maar daar ben ik mee gestopt toen ons eerste kind kwam. Na verloop van tijd ben ik de pabo gaan doen, want het onderwijs was goed te combineren met kinderen. Ik heb een paar jaar lesgegeven en toen mijn rechtenstudie weer opgepakt. Nu ben ik associate partner van een advocatenkantoor.”

Aniel: „Nu de kinderen het huis uit zijn, hebben we veel meer tijd voor elkaar en maken we een soort inhaalslag: uitjes, weekendjes weg. Toen de kinderen nog thuis woonden, vond ik het zielig voor hen als wij een weekend weg zouden gaan. Nu vind ik het een beetje gek dat ik er toen zo over dacht.”

Sieta: „Ons eerste echte uitje was drie jaar geleden op Valentijnsdag.”

Genieten van een juridisch boek

Aniel: „Ik maak lange dagen, tien tot twaalf uur per dag. Ik ben niet voor acht uur ’s avonds thuis.”

Sieta: „Ik probeer rond zes uur thuis te zijn, maar als ik een deadline heb, werk ik ’s avonds door.”

Aniel: „Ik ga graag naar kantoor. Het notariaat is een van mijn grootste hobby’s. Als ik te lang met vakantie ben, ga ik kantoor echt missen.”

Sieta: „Ik vind mijn werk ook heel leuk: adviseren, procederen, als advocaat heb je nog toegevoegde waarde.”

Aniel: „Na mijn eindexamen heb ik jarenlang alleen juridische boeken gelezen, zo’n hekel had ik aan die verplichte literatuurlijst op school. In 2005 heb ik voor het eerst weer een niet-juridisch boek gelezen, van Dan Brown. Maar ik kan echt genieten van een mooie juridische dissertatie.”

Sieta: „Ja, die neemt hij ter ontspanning mee op vakantie.”

Aniel: „We reizen veel. India is een van onze favoriete landen. Een wereldmacht in opkomst met een rijke cultuur.”

Sieta: „Een stukje herkenning.”

Aniel: „Mijn grootouders komen uit India, maar mijn ouders en ik zijn in Suriname geboren.”

Sieta: „Mijn ouders zijn ook in Suriname geboren, ik in Nederland. Aniel spreekt heel goed hindi, ik spreek het niet zo vloeiend, maar ik kan het goed verstaan.”

Aniel: „Ik voel me overal thuis. Ik ben op mijn derde naar Nederland gekomen, maar toch deels in Suriname opgegroeid. Mijn vader deed veel projecten bij Rijkswaterstaat in Suriname, we reisden op en neer. Ik heb nog steeds warme gevoelens voor het land.”

Sieta: „We hebben onze kinderen multicultureel opgevoed en hun nooit voorgeschreven hoe en wat ze moesten geloven. Aniel is katholiek en hindoestaans gedoopt. We hebben ze wel de Vedanta-filosofie bijgebracht.”

Aniel: „Vedanta is gebaseerd op de Vedas. Dat is zoiets als de Bijbel voor hindoes. Wij kennen geen absolute geboden en verboden. Het is geen geloof, maar een levensfilosofie. Het gaat erom dat je het goede doet en een ander niet onnodig fysiek of psychisch kwetst. Sieta heeft onlangs in een kerk in Lille ook een kaarsje aangestoken.”

Eigen plek in de Kuip

Aniel: „We geven geld uit aan reizen, en Sieta aan kleding en schoenen. Zelf heb ik niks met mode of dure merken.”

Sieta: „En we geven geld uit aan kunst. En een aantal goede doelen.”

Aniel: „En aan een goed restaurant van tijd tot tijd. Ik ben verslaafd aan Indiaas eten. En we gaan graag naar concerten.”

Sieta: „Ja, met mijn dochter naar Beyoncé en Rihanna.”

Aniel: „We hebben ook regelmatig uitjes door mijn activiteiten voor goede doelen. Ik ben notaris van het Erasmus MC Vriendenfonds, dat geld ophaalt voor medisch onderzoek. Verder zit ik in de denktank van museum Boijmans Van Beuningen, ben ik juridisch adviseur van het Luxor Theater en goodwill ambassadeur van DesiYUP, een stichting die klassieke Indiase muziek op de programmering van theaters en concertzalen wil krijgen. Ook ben ik de legal partner van de Giovanni van Bronckhorst Foundation, die naschoolse sport- en onderwijstrajecten organiseert voor kinderen met een leerachterstand. Ik wilde eigenlijk wat van mijn werk voor goede doelen afstoten, maar toen ik het verhaal van Giovanni hoorde, was ik verkocht.”

Sieta: „Feyenoord is onze gezamenlijke hobby. We hebben aandelen in de Kuip en onze eigen plaatsen.”

Aniel: „Bijna elke thuiswedstrijd zitten we in het stadion. We krijgen energie van al die activiteiten, ook na een drukke werkdag.”

Sieta: „We denken wel eens na over de vraag waar we oud willen worden. In Nederland? India? Suriname?”

Aniel: „Mede daarom ben ik in die landen mijn netwerk aan het uitbreiden. Sinds een jaar ben ik bijvoorbeeld docent aan de postacademische juridische opleiding in Paramaribo.”

Sieta: „We zijn een beetje onze wensen en mogelijkheden in kaart aan het brengen.”

Aniel: „Maar laatst hadden we het over de vraag wat we zouden doen als we een miljoen zouden winnen en toen was de conclusie: precies hetzelfde als nu.”

    • Friederike de Raat