Recensie

Het kwaad schuilt bij de politie

Thriller Een agente die op nachtdiensten is gezet nadat ze seksuele intimidatie aankaartte – deze Renée Ballard is de hoofdpersoon in de nieuwe thriller van Michael Connelly. Niet ten onrechte door de collega’s van Vrij Nederland uitgeroepen tot de beste van het jaar.

Op bladzijde 40 van De nachtploeg, zijn dertigste misdaadroman, knipoogt Michael Connelly naar zijn trouwe lezers. Een vermoorde serveerster in een bar in Los Angeles blijkt bijrolletjes te spelen in tv-series, onder meer in Bosch, een politieserie gebaseerd op de lotgevallen van een inmiddels gepensioneerde rechercheur moordzaken.

De fans van de Amerikaanse misdaadschrijver kennen die rechercheur maar al te goed. Het is Harry Bosch, de eenzame, broeierige politieman die sinds 1992 in twintig thrillers van Connelly de hoofdrol speelde. Van Bosch, met Titus Welliver in de titelrol, zijn al dertig afleveringen gemaakt.

De laatste jaren wisselde Connelly (Philadelphia, 1956) de Bosch-avonturen af met boeken over Mickey Haller, een advocaat die kantoor houdt in zijn auto, en daarom de ‘Lincoln lawyer’ wordt genoemd. Maar Connelly vond het tijd worden voor een reeks boeken met een jongere detective in de hoofdrol, vertelde hij in een interview met The Washington Post. ‘Een nieuw personage houdt de oude scherp. En het helpt mij om de batterij opnieuw op te laden.’

Nachtdiensten draaien

Het nieuwe personage is Renée Ballard, een vrouwelijke detective die een van haar superieuren heeft aangeklaagd voor seksuele intimidatie en nu voor straf nachtdiensten draait. Ballard is net zo’n getourmenteerde loner als Bosch. Ook zij worstelt met haar eigen morele dilemma’s en ook zij moet opboksen tegen een vijandige omgeving. Ballard voelt zich verraden door haar vorige partner, en haar nieuwe collega is een klokkijker die altijd zo snel mogelijk naar huis wil.

De zaken die zich ’s nachts voordoen, moet Ballard tot haar frustratie overdragen aan de dagploeg. Op een nacht dienen zich twee zaken aan die ze niet kan loslaten en waar ze in haar eentje onderzoek naar doet. Zoals vaker bij Connelly blijkt het kwaad te schuilen bij de politie, de LAPD.

Doorwrochte plot

De nachtploeg is het zoveelste bewijs dat Connelly een eminent verhalenverteller is. Anders dan Jo Nesbø en Patricia Cornwell zoekt hij het niet in steeds uitzinniger wreedheden. Hij probeert evenmin met een intrigerende openingszin de aandacht te trekken, maar begint De nachtploeg achteloos met: ‘Ballard en Jenkins kwamen vlak voor middernacht aan bij het huis aan El Centro Avenue.’

In rechttoe-rechtaanstijl vertelt Connelly een verhaal dat noopt tot doorlezen. Het geheim zit hem in de geloofwaardige personages, situaties en dialogen, en in de doorwrochte plot met tal van verrassingen. Vakwerk, kortom, dat garant staat voor pretentieloos leesplezier.

De tweede Renée Ballard-thriller, Dark Sacred Night, verschijnt in oktober. Met een echte rol, belooft Connelly op zijn site, voor Harry Bosch.

Lees ook: Het interview dat Bas Heijne in 2011 had met Michael Connelly: ‘Schrijf je over Amerika, dan schrijf je over misdaad’
    • Arjen Ribbens