‘Eindelijk een eigen Bauknecht, ik was ontroerd’

Waarom heeft u dit kunstwerk gekocht? Deze week: een schilderij

Gekocht voor 6.300 euro bij Studio 2000 op de PAN in Amsterdam. Boerenmeisje. Circa 1920. Olieverf op doek, 36 x 35 cm. Het Schilderij Boerenmeisje van Philipp Bauknecht.

‘Als kind ging ik vaak met mijn ouders naar Zwitserland op vakantie, zo is mijn liefde voor het bergleven ontstaan. Sinds 1990 reis ik jaarlijks met mijn partner, die kunstenaar is, naar het dorpje Seewis, in de buurt van Davos. Tien jaar geleden heb ik in het museum van Davos voor het eerst werk gezien van de Duitse expressionist Philipp Bauknecht. Ik was direct geraakt door de manier waarop hij het boerenleven op het platteland vastlegde – zo prachtig, zo puur.

„Bauknecht leefde als tuberculosepatiënt noodgedwongen in Davos en had zijdelings te maken met de kring van Ernst Ludwig Kirchner. In Davos werd hij gegrepen door het landleven en de wisseling van de seizoenen. Hij schilderde dicht op de natuur: het hoeden van het vee, het hooien, het oogsten. Tijdens zijn leven had hij nauwelijks bekendheid. Hij leefde jaren in armoede, maar trouwde later met een welgestelde Nederlandse dame. Na zijn dood in 1933 nam zij zijn schilderijen mee naar Baarn, waar ze op haar zolder belandden. Het was vlak voor de oorlog, en Bauknechts werk was intussen door de nazi’s als ‘Entartete Kunst’ verklaard. Pas tientallen jaren later kwamen die werken per toeval weer aan het licht. In Nederland was de eerste expositie van zijn werk in de jaren zestig.

„Na die eerste kennismaking, tien jaar geleden, ben ik boeken over Bauknecht gaan lezen en heb ik verschillende exposities bezocht in het buitenland. Altijd heb ik gezegd: ooit wil ik een werk van hem. Jaren heb ik daarnaar gezocht via het web, beurzen en veilingen. Maar de prijzen lagen nooit binnen mijn bereik. Ik had het eigenlijk al tot een nooit te vervullen droom bestempeld. Tot ik twee jaar geleden op de PAN in Amsterdam liep en van grote afstand direct zijn hand herkende. Daar hing het: een verstild gezichtje van een boerenmeisje dat geconcentreerd aan het werk is op het land. Een beetje Gauguin-achtig vond ik het, met die geloken ogen en die felle kleuren.

„Dichterbij zag ik ook de prijs: ik kon het betalen! Ik was erdoor ontroerd, dat het me eindelijk was gelukt. De eigenaar van de galerie was geraakt door mijn blijdschap. Ik kreeg het schilderij direct mee naar huis. Nu hangt het in mijn woonkamer alsof het er altijd heeft gehangen. Iedere dag ben ik er nog blij mee. Als ik het zie, ben ik bijna daar, in Zwitserland, waar sommige boerenvrouwen er nog steeds zo bijlopen, in dat type jurken en met witte hoofddoekjes tegen de zon.”

    • Sandra Smallenburg