opinie

    • Arjen Fortuin

Laat EenVandaag lekker op NPO 1 staan

Zap De gevaren van de Japanse duizendknoop en de barbecue als het nieuwe roken; met oog voor detail levert EenVandaag verhalen net naast de headlines.

Suzanne Bosman in EenVandaag AVROTROS

Halverwege de dag waarop bekend werd dat de NPO met een soap (pardon, ‘dagelijks feuilleton’) meer jongeren naar NPO1 wil lokken, zei de reëel bestaande jongere die in mijn huis woont: „Wéét je wat ik heb gezien?! Goede tijden, slechte tijden! Het is echt ongelooflijk!” Dit werd een uitroeptekengesprek, zoveel was duidelijk. „Die mensen kunnen he-le-maal niet acteren! Ze kunnen niet eens een glas normaal neerzetten! Is dat wel bekend!?”

Ik wilde beginnen over werkdruk en tijdgebrek op de set, maar vooral werd ik gesterkt in mijn vermoeden dat jongeren om zes uur veel doen, maar dat het bekijken van een soap (pardon, ‘dagelijks feuilleton’) daar niet snel bij zal horen.

De soapruimte moet ontstaan door EenVandaag te verplaatsen naar NPO2, de zender die „de 50-plusser omarmt”, zoals het uitgelekte Jaarplan 2019 het noemt. Dat is een soort verbanning, want de meeste vijftigplussers kijken gewoon naar NPO1.


Zo besloot ik woensdag extra goed naar EenVandaag te kijken en meteen naar EenGisteren en EenEergisteren, want een dagelijks actualiteitenprogramma moet je niet op een enkele aflevering beoordelen.

De actualiteitenrubriek van AVROTROS houdt van zorgonderwerpen: ik zag de barbecue als het nieuwe roken, een falende privékliniek, de botoxepidemie, het verband tussen griepdoden en onze pensioenleeftijd en de aanstaande fusie tussen de VU-ziekenhuis en het AMC in Amsterdam.

Voor dat laatste onderwerp werd gefilmd op de afdeling neonatologie van het AMC, om uit te leggen dat de ziekenhuizen verschillende technieken voor beademing gebruiken. We zagen een te vroeg geboren kindje aan de beademing liggen. Tekenend voor EenVandaag is dat dan nog even wordt gevraagd hoe jong dat piepkleine baby’tje precies is.

Er zit gevoel voor detail in de reportages, zoals in het verhaal van de man die terechtstaat voor het op grote schaal slaan van valse Engelse ponden in een loods in Amsterdam-West: „Het feit dat mijn cliënt tonnetjes heeft ingeladen, betekent niet dat hij schuldig is.” Toch een quote om in te lijsten.

In de reportage over de woekering van de razendsnel groeiende Japanse duizendknoop kwam alles aan de orde, inclusief commentaarteksten in de overdrive: „De natuur zucht onder de terreur van de knoop” en „Eigen natuur eerst.” De verlossing kwam van de wildplukker, die aangaf dat de duizendknoop verwant is aan de rabarber en vertelde dat er allemaal lekkere dingen van gemaakt kunnen worden. Recepten op de site van EenVandaag.

Het zijn niet de actualiteiten die de wereld zullen veranderen, maar de rubriek is een oprechte poging om verhalen te vertellen die net buiten de headlines vallen. In dat genre wordt uitstekend werk geleverd. Laat dat lekker op het eerste net (‘De eerste de beste’, vindt NPO zelf).

Er dreigen bovendien grote gevolgen op NPO2 als EenVandaag daar landt. Dan zullen andere actualiteitenrubrieken (Brandpunt+, Zembla) moeten inschikken. Ook de ruimte voor documentaires staat daardoor onder druk. Die wordt verder bedreigd door het voornemen om méér „verbeeldende, portretterende documentairereeksen met een vervolgkarakter” uit te gaan zenden en minder losse documentaires.

Wat men nog heeft liggen, moet, zoals het plan liefdeloos stelt: „versneld worden uitgespeeld”. Dat terwijl die documentaires (heeft u Het mysterie van de melkrobot van maandag al teruggekeken?) tot het beste behoren wat NPO ons, kijkers, te bieden heeft. Die soap overleven we wel, maar hier dreigt echt iets verloren te gaan.

    • Arjen Fortuin