Brieven

Brieven

Vestia

Ontwrichtende gevolgen

De verslaggeving over de zaak rondom woningcorporatie Vestia (Justitie eist tot bijna vijf jaar cel tegen verdachten Vestia-proces, 31/5) schenkt (te) veel aandacht aan de ‘human interest’: hoe vergaat het de verdachten? Ik heb nog niets gelezen over de ontwrichtende maatschappelijke gevolgen die deze spelletjes hebben veroorzaakt. Te denken valt aan de huurverhogingen als gevolg van de reddingsactie waartoe de andere corporaties gedwongen werden. En de inperking van hun investeringsmogelijkheden in nieuwbouw om dezelfde reden. En, last but not least: de verkoop van honderden, zo niet duizenden woningen van Vestia, die op die manier onttrokken worden aan de sociale woningvoorraad, en dat in een tijd die schreeuwt om extra huizen in dit huursegment. Anders gezegd: duizenden mensen worden jarenlang opgescheept met de gevolgen van de grootheidswaanzin van enkele ongeleide projectielen.

Ontplasticen

Begin bij fruit

In ‘Iedereen kan thuis iets aan de plasticsoep doen’ (2/6) schrijft Rosan Hollak hoe we ons gebruik van plastic kunnen minderen. Laten we met fruit beginnen. Tegenwoordig zit op elk stuk fruit een plastic sticker, die na een jaar in de grond of in het water te liggen nog steeds niet is vergaan. Uit eigen berekening blijkt dat het in Nederland alleen al om tonnen aan plastic stickers per jaar gaat.

Meestal eindigt de sticker met schil en al op straat, in een vuilnisbak of, in een gunstiger geval, in een container bestemd voor groente-, fruit- en tuinafval. Vervolgens wordt een groot deel van de fruitschillen verwerkt tot potgrond, waardoor het plastic alsnog in de natuur terechtkomt. Een ander deel eindigt via de waterwegen in de zee. Plastic fruitstickers zijn niet apart te verzamelen voor recycling en zijn daarmee een ‘ecokiller’. En wat hebben ze voor nut? Als iemand al het fruitmerk kent, stamt dat nog uit het tijdperk dat er geen stickers werden gebruikt. Tijd om daarnaar terug te gaan.

MH17

Recht is geschonden

In Doe niet alsof MH17 bewust is neergehaald (31/5) pleit dr. Tom Nierop ervoor nuchter naar de feiten te blijven kijken in het onderzoek naar de verantwoordelijken voor het neerhalen van vlucht MH17. Hij vindt de reactie tegenover Rusland en de aansprakelijkstelling „buitenproportioneel en inconsequent”. En dat is vreemd. Vanzelfsprekend is degene die op de knop heeft gedrukt verantwoordelijk, maar ook de Russische staat kan zijn verantwoordelijkheid niet ontlopen. De Boek-raketinstallatie was afkomstig uit een Russische legerbasis en kan alleen met medeweten van Russisch militair gezag naar Oekraïne zijn verplaatst. Of Russische gezaghebbers wisten wanneer de raket precies gebruikt werd, doet er niet toe. De Russische staat heeft de internationale rechtsplicht geschonden: de Russische Boek-raketinstallatie had nooit op Oekraïens grondgebied mogen komen. Rusland is hiervoor en voor de hieruit voortvloeiende schade medeverantwoordelijk.

Asbestsanering

Laat het ons zelf doen

Asbest moet in 2024 weggesaneerd zijn, maar veel bedrijven en particulieren hebben de middelen niet om dat te laten doen en de subsidie voor sanering is maar een peuleschil. Dat gaat dus zo niet lukken. Er is echter een heel simpele oplossing: sta toe dat mensen het zelf doen. Nu mag je tien vierkante meter asbest verwijderen, niet meer. Maar asbest is pas gevaarlijk wanneer je er langere tijd aan blootgesteld wordt, zoals bleek bij de vrachtwagenmonteurs die remmen schoonmaakten waar asbest in verwerkt zat en daardoor asbestose, mesothelioom en andere kankersoorten ontwikkelden. Maar als je zelf je asbestdak verwijdert, doe je dat maar één keer. Het gevaar is dan nihil, vooral als je jezelf goed beschermt. De overheid zou workshops kunnen aanbieden over hoe je asbest het best kunt verwijderen en hoe je jezelf moet beschermen. Dan kan elke eigenaar van een asbestdak dit jaar nog aan de slag. En wie dit niet wilt, kan altijd nog terecht bij de asbestsaneringsbedrijven.

    • M. Sinke
    • Gerbrand Rustenburg
    • Wytze Nauta
    • Joost de Boer