Brieven

Brieven

Foto ANP

Rotterdam, 1952. Het motorschip de Willem Ruys meert aan. Terug uit Nederlands-Indië dalen wij

de loopplank af de Hollandse winter in. De eerste opvang een pension in Wassenaar, in kinderogen een riant onderkomen. Toen gebeurde het: de 1953-storm raast over het land en treft vooral de provincie Zeeland. Mijn zusje en ik beleven het en beven op ons zolderkamertje. Daags erna, vroeg in de morgen, stond pa naast ons bed. Er werd gevraagd naar kleren en dekens, die we spontaan afstonden. Natuurlijk, er verzuipen daar mensen!

Het afhaken van Hans Alders als Bevingscoördinator Groningen is een trieste illustratie hoe het nu, ruim zestig jaar naderhand, met Nederland is gesteld. Ons land is afgegleden naar een versplinterde, egoïstische maatschappij waar een meerderheid niets meer voor een ander over heeft.

Den Haag (de rest van Nederland, dus) laat Groningen stikken na meer dan een een halve eeuw van zijn gasopbrengsten te hebben geprofiteerd. Naar het zich laat aanzien zijn er nog maar weinig volksvertegenwoordigers warm te krijgen om een provincie bij te staan. Maar net als in 1953 verzuipen er in de provincie Groningen mensen. En waar blijven de dekens?

    • Lex Kraft van Ermel