Recensie

Canshaker Pi’s eigenzinnige gitaarliedjes

O jee, een drumcomputer… Het zal toch niet zo zijn dat Canshaker Pi, Neerlands spannendste indieband van het moment, op hun tweede plaat opeens elektronica omarmt om te laten zien dat ze na hun onstuimige debuutplaat zijn ‘gegroeid’ en een ‘volwassen’ geluid hebben gevonden?

Gelukkig niet. Want daar zijn de echte drums al, die opener ‘Pressure form Above’ vaart geven. Twee eigenwijze gitaarriedels vechten jengelend om voorrang waarna de eerste heerlijke hook klinkt: „Don’t fall dóóóóóówn!” Het Amsterdamse viertal – en succesvolle doorstart van wonderpuberband Palio Superspeed Donkey – gaat op Naughty Naughty Violence gewoon verder waar het was gebleven: eigenzinnige gitaarliedjes in allerlei soorten en maten. Van het beukende ‘Tonsil’ tot het lome, melige ‘Smurf’: altijd waart de geest rond van Stephen Malkmus, voormalig Pavement-baas en Canshaker’s mentale mentor die in 2016 hun debuut opnam.

    • Frank Provoost