Recensie

Het Lente Kabinet Festival is een heerlijke proeftuin

Het tweedaagse Lente Kabinet Festival was deze editie ruimer opgezet in natuurparadijs ’t Twiske. Op het zonovergoten festivalterrein klonk veel tropische funk, balearic beats en cosmic disco.

Het muziekfestival Lente Kabinet, twee dagen in natuurgebied ’t Twiske. Foto Desiré van den Berg

Lentekabinet, het oudere maar kleinere broertje van Dekmantel Festival, had de vitrine dit jaar gevuld met veel onbekende namen, live acts en zonnige bands. Het festival ging van één naar twee dagen en de ‘kamers’ kregen meer ruimte in natuurparadijs Twiske. Het lommerrijke park stroomde weer vol met trendy twintigers bij een temperatuur van bijna dertig graden. Qua muziek was er een verschuiving van donker naar licht. Je hoorde veel tropische funk, balearic beats en cosmic disco op het zonovergoten festivalterrein.

Neem het afrobeat-ensemble van de 82-jarige Ghanese Ebo Taylor, vroeger bandlid van Fela Kuti dat een optreden neerzette dat perfect paste bij de zonnige sfeer voor het hoofdpodium. De oude baas verdween zelf na ruim een half uur zingen op een stoel, maar zijn band nam het over met het aanstekelijke nummer ‘Mumude’.

R&B zangeres Kelela verdronk daar op het grote podium echter bijna tegen de achtergrond van loof en grote lampen. Ze miste haar lichtshow en achtergrondzangeressen; haar hoge zeemeerminstem moest het afleggen tegen de overstuurde bas.

Volgend jaar mag de derde kamer, het podium naast de ingang, ook verplaatst. Dat kwam door zijn tussenstop-ligging slecht uit de verf. Daardoor stond er weinig publiek bij het geweldige optreden van Essaie Pas. Hun album bleef redelijk onopgemerkt maar de Franse dichtregels die Marie Davidson en haar echtgenoot met bezieling en mystiek eruit smeten en hun freestyle van acid drums was super dansbaar.

Ook Arp Frique, de band van Niels Nieuborg, deed het zondag geweldig op dit kleine podium. Op het podium schoven onder andere een stoere piepjonge bassist op knalhoge hakken aan (Marilonah Copra), de bekende Surinaamse fluitist Ronald Snijders en de Kaap Verdische zanger Americo Brito die prachtige warm Portugees zong. Er waren geweldige live improvisaties tussen drummer en de stoere vrouw in wapperende groene jurk achter de congo’s. Nieuborg zelf, gekleed als seventies sekteleider met grote discobril en zijden broek, glom als een kerstbal van trots ten midden van zijn ‘family’. Live is de band een zinderende sensatie.

Red Light Radio had dit jaar weer een ijzersterk podium. Op zaterdag nam italo-disco- en cultheld Alexander Robotnick iedereen mee vanaf moment één door met vaste stem en wapperende handen in het Frans zijn grootste hit ‘Problemes D’Amour’ te zingen. Een nummer als ‘Undicidisco’, een absolute discobom, werd afgaand op het gejuich herkend door het jonge clubpubliek maar die hadden ze misschien niet toegeschreven aan de 68-jarige.

Dat er veel sterke live-acts op het podium stonden, betekende niet dat er geen ijzersterke dj’s waren. De Maleisische Tzusing tekende voor dj-set van het festival. Hij mixt als een hip hop dj: rauw, snel kort en combineerde donkere EBM (Electronic Body Music) met Oosterse zang, breakbeats en verknipte ravemuziek van The Prodigy om dan ineens ‘Blue Suede’, een kneiter van een hiphop-hit van Vince Stapels te droppen die abrupt landde op een intermezzo van Gamelan-belletjes. Tzusing dreef een muzikale wasmachine aan waar je uitrolde en dacht: ‘wat was dit?’

En zo waren er meer sterke dj’s op Lente Kabinet te horen zoals Peggy Gou, de Koreaanse it-girl die de hoge verwachtingen wist waar te maken met een set vol rauwe house-tracks. Daarmee bood ze goed tegenwicht aan het overschot aan disco.

Echt vuurwerk vond je aan het eind toch weer bij de kleine rode loods van Red Light Radio waar dj Assualt ratelend snelle ghetto-house edits van grote hits aan elkaar reeg tot snoepketting. Hoge kunst was het niet, los ging het wel. Soms was het even zoeken naar dit soort uitschieters maar er beef van alles te ontdekken in de heerlijke proeftuin die Lente Kabinet heet.

Correctie (05-06-2018): In een eerdere versie stond Desiree van den Berg als fotograaf vermeld. Dit had moeten zijn Desiré van den Berg. Dit is gecorrigeerd.

    • Rolinde Hoorntje