Zo kies je zonder stress de perfecte vakantiebestemming

Zomervakantie Elk jaar weer die vraag. Hoe bepaal je de vakantiebestemming? Is het ook leuk als je kinderen hebt? En, om de druk nog even op te voeren: wordt het wel de leukst mogelijke vakantie?

Vraag aan mijn zesjarige zoon – iemand moet de vakantie-impasse doorbreken. „Waar wil jij nou heen, jongen?” Zonder aarzelen antwoordt hij: „Naar de maan!” Sta je dan.

In elk geval heeft hij tenminste een idee. Wij, doorgaans toch besluitvaardige ouders van eind dertig, voelen ons met de dag radelozer. Zon, zee, strand? Leuk! Zandkastelen bouwen op het strand. Maar drie weken op een camping met animatie in Zuid-Frankrijk? Dat vinden we wel weer een uitdaging.

Een avontuurlijke, verre reis dan? Ook gaaf. Maar met drie jonge kinderen (zes, vier en twee) als reisgezelschap ben je zo een paar duizend euro kwijt. En vindt onze kroost de aurora borealis nou werkelijk ‘cooler’ dan de hele dag met een schepnetje klooien in een beek? Onze dochter van twee is al onder de indruk als ik een aardappelpoppetje voor haar maak.

Ondertussen komt de zomer dichterbij – en wordt de druk alleen maar groter. Want wie er niet snel genoeg bij is, betaalt voor een doorsnee vakantie op Mallorca al gauw net zo veel als voor een maanreis.

Rode vlekken in je nek dus voor je een moment in de zon hebt gezeten. Er is weliswaar geen ‘hard’ wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, zegt hoogleraar Greg Richards die aan Tilburg University al jaren onderzoek doet naar toerisme, maar met mij zijn er vele anderen – met én zonder kinderen – die op vakantie gaan heerlijk vinden, maar het uitzoeken ervan een verschrikking.

Ook jezelf vergelijken met de buurman, de collega of de ouders van dat hockeyvriendje kan stress opleveren

Er is ook zó veel keus, zegt Richards. Probeer maar eens niet gestresst te raken. „Vroeger ging je met de auto naar Spanje, en hup, klaar. Er viel niet veel te kiezen.” Maar tegenwoordig kun je overal naartoe én van alles doen. Van ‘glamping’ in de Portugese olijfbossen tot met een zelfgebouwd vlot de Zweedse rivieren afzakken (en verslonden worden door muggen).

Lees ook: Zo’n reis is vooral uitstelgedrag

Weet je eindelijk wát je wilt en wáár (en voor wie geen schoolgaande kinderen heeft: ook nog wanneer) moet je ook nog uitzoeken hoe: boek je een compleet pakket of regel je alles zelf, inclusief vlucht, hotel en huurauto? „Sommige mensen besteden meer tijd aan het uitzoeken van een vakantie, dan aan het kopen van een huis.” En dat terwijl we het al zo druk hebben. Keuzestress mag een luxeprobleem zijn, je zit er wel maar mooi mee, zegt de hoogleraar.

Concurreren met de buurman

Er is nog iets dat stress kan veroorzaken, aldus Richards. Mensen vergelijken zichzelf graag met anderen, de buurman, de collega, of de ouders van dat hockeyvriendje van je dochter. „En als anderen naar een exotische bestemming gaan, vinden we het moeilijk zelf niet weg te gaan, of drie weken te niksen op het strand. Dan heb jij geen leuke foto’s op Facebook.”

Volgens Richards is die sociale druk een stuk groter dan, zeg, veertig jaar geleden. De buurman heeft, met dank aan onze astronomische welvaart, steeds vaker ook uitgebreide reiservaring. „Niemand vindt het leuk om naar een land te gaan en dan daar een ‘highlight’ te missen waarover bij thuiskomt kennisen zeggen: goh, ben je dáár niet geweest? Jammer!”

Lees ook: Wie gaat er nog op de bonnefooi op vakantie?

Je kunt zeggen dat mensen die daar last van hebben sowieso al een stressvol leven hebben. Volgens Richards is het ook niet supermoeilijk om ‘makkelijk’ te doen. Maar toch zijn er weinig mensen die dat ook doen, zegt hij. „Het blijft toch een beetje een concurrentiestrijd.”

Maar wat dóé je er aan? Petra Kok, al twintig jaar werkzaam bij reisorganisatie TUI in allerlei functies, nu woordvoerder, heeft wel een paar tips voor de wanhopigen: „Bepaal nou eerst eens wat je ongeveer wil. Een ruw idee is al goed. Bijvoorbeeld dat je een zonvakantie wilt, of juist een actieve vakantie. En in welk soort hotel je wilt verblijven: een clubhotel of juist een hotel met alleen volwassenen.” Want daarmee wordt de zoektocht alweer een stuk overzichtelijker.

Vervolgens kun je twee dingen doen. Je kunt zelf speuren op internet. „Er zijn ook veel mensen die dat leuk vinden.” Daarbij is het geheim volgens haar dat je een site gebruikt met een goede filterfunctie (aan het strand of niet, met of zonder subtropisch zwemparadijs), zodat het aanbod steeds beter behapbaar wordt.

Óf je kiest voor de variant waarbij je anderen het ‘vuile’ werk voor jou laat opknappen. „Uitbesteden dus”, lacht Kok (haar werkgever is er groot door geworden). Dat kan via het klassieke reisbureau. Die zijn volgens Kok tegenwoordig „juist heel modern”. Ze hebben bijvoorbeeld een „iPad-tafel” waarmee klanten samen met de reisadviseur een passende vakantie uitzoeken.

De dictator daddy-vakantie

En je kunt tegenwoordig zelfs ‘mobiele adviseurs’ thuis laten komen. Die komen bijvoorbeeld ’s avonds, als de kinderen op bed liggen, en nemen met hun laptop aan jouw keukentafel de vakantiewensen door. TUI heeft ze, maar ook veel andere reisorganisaties, zegt Kok. „Je betaalt dezelfde prijs voor je vakantie als bij het boeken ervan via een reisbureau.”

Hoogleraar Richards heeft voor mensen die zelfs zo’n grove selectie nog lastig vinden een nuchter advies: maak je niet dik. Hij legt uit dat het eigenlijk niet uitmaakt wat je kiest. Mensen hebben namelijk de neiging om hun beslissingen achteraf toch wel goed te praten, zeker als ze vooraf denken: ‘Oei, heb ik wel de juiste keuze gemaakt?’. Zo werken onze breinen nou eenmaal. „Als je weet dat je achteraf toch wel positief bent, waarom zou je je vooraf dan zo druk maken?”

Als ook dat niet helpt, vervolgt hij, kun je altijd nog bedenken dat Nederlanders internationaal gezien gezegend zijn met riante vakantieregelingen. Met andere woorden: als het tegenvalt, ga je toch gewoon nog een keer? Je vakantie-invulling is niet een beslissing waar alles van afhangt.

Dat beter kiezen doen wij thuis nu ook. Wij gingen uiteindelijk voor een ‘compromisvakantie’: voor ieder wat wils – of voor niemand precies wat hij wil. Het werd Hongarije. We vonden een mooi, landelijk huisje, met rust en ruimte voor ons en een zwembadje voor de kinderen en buitenplekjes om ’s avonds fikkie te stoken. Wij waren ook nog nooit in Hongarije geweest.

Lees ook: Op wereldreis met jonge kinderen

Totdat de vriendelijke eigenaar ons vorige week belde en zei dat het wellicht toch iets té warm kon zijn in de zomer – 38 graden Celsius was niet ongebruikelijk – voor een aangenaam verblijf met drie jonge kinderen. Je ziet ze al de hele dag binnen aan de bank vastgekleefd zitten.

Wij zoeken dus nog even verder.

    • Chris Hensen