Wie bekommert zich om de kromme komkommer?

Groen doen Elke week gidst NRC je richting een duurzaam leven.

Foto Istock

Als kind smeekte ik mijn moeder bij de supermarkt te kiezen voor asymmetrische paprika’s, gerimpelde sperzieboontjes en bananen met een beurse plek. Zoals klasgenootjes op de bres sprongen voor zielige zeehonden, zo ontpopte ik me op de basisschool tot GFT-heldin: beschermer van groente, fruit en tuinplanten. Soms mocht ik van mijn ouders bij het tuincentrum een plantje uitkiezen en dan koos ik steevast het meest onooglijke exemplaar. Uit medelijden. En warempel, de planten leken dankbaar. Zo werd het frambozenplantje dat op sterven na dood was een fiere struik die jaar na jaar bakken vol frambozen afleverde.

Met de jaren verdween mijn compassie. Wanneer ik na werk nog gauw boodschappen moest doen, nam ik de tijd niet om stil te staan bij het groenteleed. Alleen toen de kranten jaren geleden kopten dat peentjes bij de groenteboer nog leven en een dag-nachtritme hebben, moest ik even slikken – om daarna mijn rasp tevoorschijn te halen voor de wortelsla.

Gelukkig zijn er groente- en fruithelden die standvastiger zijn dan ik. Zo richtte prins Charles in Engeland de Vegetable Shed op, waar hij acht jaar lang misvormde biologische groenten verkocht. In Nederland redde stichting Kromkommer vorig jaar 58.000 kilo ‘lelijke’ groenten.

Begin deze maand presenteerde Kromkommer de resultaten van een onderzoek in samenwerking met Wageningen University: in een supermarkt werden kromme komkommers naast rechte gelegd, en vervolgens werd gekeken hoeveel mensen bereid waren een ‘normale prijs’ voor kromme groenten te betalen. Uit het persbericht: „In de eerste twee weken is maar liefst 27,8 procent van de verkochte komkommers een kromme. Na de plaatsing van het bord met uitleg over de kromme komkommer stijgt dit percentage naar 35,6 procent. Dit percentage blijft gelijk na het weghalen van het bord.” Best veel dus. Zelf zal ik me bij het winkelen de komende tijd weer meer proberen toe te leggen op het selecteren van onooglijke groenten en vruchten.

Daarnaast is ook het wildplukseizoen weer aangebroken. Jaren geleden heb ik een cursus gevolgd om te leren welke soorten eetbaar zijn en hoeveel en waar je het best kunt plukken zonder de natuur schade te berokkenen. Zevenblad bijvoorbeeld smaakt een beetje naar walnoten. En van dovenetelbloemen kun je heerlijke thee zetten. Ik kan het van harte aanraden, zo’n cursus – daar pluk je nog jaren de vruchten van.