Column

Sweety (2)

Mirjam de Winter

Het verhaal over de roofoverval op de kapper in de Zwart Janstraat , waarbij (volgens de politie) twee vrouwen onder bedreiging van een (nep)vuurwapen de 18-jarige kanarie Sweety wilden ontvoeren, kreeg afgelopen week nog een staartje. Hoofdverdachte Virni S. wil na haar voorarrest in de vrouwengevangenis van Breda graag ook háár kant van het verhaal vertellen. Die zogenaamde roofoverval was volgens Virni namelijk niet meer dan een uit de hand gelopen reddingsactie voor een „zwaar gehandicapte en ernstig verwaarloosde kanarie”. In het dagelijks leven is de hoofdverdachte een succesvol zakenvrouw, vertelt ze, en haar vriendin en medeverdachte kinderarts in een gerenommeerd ziekenhuis.

Virni komt zonder vriendin naar onze afspraak, want die durft het niet aan. Virni S. is een slanke vrouw van achter in de twintig met lang, zwart haar en zorgvuldig gestifte lippen. Zes dagen heeft ze in een cel gezeten, waar ze naar eigen zeggen „geestelijk is gemarteld” en er geen rekening werd gehouden met haar veganistisch dieet. Nu mag ze thuis haar proces afwachten en heeft ook te horen gekregen dat haar mogelijk een celstraf van maximaal 12 jaar boven het hoofd hangt. En dat allemaal vanwege dat stomme speelgoedpistooltje, dat toevallig in haar handtas zat.

Ze wordt afgeschilderd als gek of als crimineel, maar niemand die rekening houdt met de goede bedoelingen die ze ermee had, vertelt ze ontdaan. Het ging haar niet om geld, maar om die arme vogel die moest worden gered. Het diertje zou zich blind en zonder pootjes door zijn eigen stront slepen, ziek zijn van de chemische stoffen in zijn piepkleine longetjes en bovendien al maandenlang niet in bad zijn geweest. Virni is behalve zakenvrouw ook dierenactiviste, verduidelijkt ze. Niet zo’n linkse op geitenharensokken, maar via haar blogs op internet probeert ze weerloze dieren een stem te geven en aandacht te vragen voor hun leed. Zelf heeft ze een stel papegaaien geadopteerd en haar woonkamer gedeeltelijk ingericht als jungle, inclusief de exotische bomen. Dus toen haar vriendin vertelde over de lijdende kanarie in de kapsalon, besloten ze samen het dier te gaan helpen.

Ze belden de dierenpolitie, maar die begon over allerlei ingewikkelde procedures die zouden volgen. Een belletje met de eigenaresse van de kapsalon maakte ook geen indruk en dus besloten ze er zelf naartoe te gaan voor „een goed gesprek” met Sweety’s bazin. Toen dat bezoek al snel ontaardde in een handgemeen met de kapster en haar medewerker, voelde Virni zich fysiek zo bedreigd dat ze uit pure doodsangst het speelgoedwapen tevoorschijn haalde. Stom natuurlijk, maar het gebeurde allemaal in een split second, uit noodweer. Die ene seconde en beweging zette vervolgens haar leven op zijn kop, en dat van haar vriendin. Ze heeft dan ook besloten om nooit, maar dan ook nooit meer een dier of zelfs een mens te redden. Voortaan zal ze haar blik afwenden bij het zien van al dat leed, net als iedereen al doet.

Maar het beeld van dat wezentje in zijn veel te krappe, smerige kooi zal ze nooit vergeten. Steeds als ze er aan denkt, springen de tranen in haar ogen. Ze had hem zo graag willen helpen.

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.