Opinie

    • Arjen Fortuin

‘Foute vriendinnen’ is vreselijk, maar ook wel amusant

Zap Op de beste momenten is het programma ‘Foute vriendinnen’ een soort getrapt improvisatietheater met actrices die hun sporen allemaal allang hebben verdiend. Ilse Warringa (Juf Ank) is de grote ster.

Ilse Warringa in Foute vriendinnen (RTL 5)

Een televisierecensent houdt het liever geheim, maar er bestaan Vreselijke Programma’s. Zo val ik soms in Foute Vrienden. Dan zie ik een als verkoper vermomde acteur in een belwinkel tegen een vrouw zeggen: „Wat er mis is met jouw telefoon, is dat mijn nummer er niet in staat.” Dat gebeurt op aanwijzing van ‘foute vrienden’, die via een zendertje beschamende opdrachten geven.

Het resultaat is voorspelbare pseudo-stoerdoenerij, waar ik maar weinig geduld voor kan opbrengen. Maar ja, Vreselijke Programma’s verdwijnen niet als je er niet naar kijkt. Sterker: Foute vrienden heeft een zusje gekregen, Foute vriendinnen. Donderdag zond RTL5 de tweede aflevering uit, met Ilse Warringa als grote ster.

Wat!? Ilse Warringa? Juf Ank die in een Vreselijk Programma klanten van een slijterij moet zeggen dat ze thuis „ook nog een lekker doosje” heeft? De meest gewilde comédienne van Nederland? Eh… Dat vinden wij niet raar, dat vinden wij alleen maar héél bijzonder.

Ik ben natuurlijk wel blijven kijken.

De andere ‘vriendinnen’ waren Anne-Marie Jung, Anniek Pheifer en Tina de Bruin. In een drankzaak speelden de actrices aangeschoten verkoopsters. Warringa moest een klant het hof maken. Het aaien over de rug van de bezoeker liep volgens plan, het uitnodigen van de man voor haar verjaardag ook, maar „ik slik alles door” kreeg ze niet uit haar mond.

Pheifer zet een overtuigende dronken verkoopster neer die twee vrouwen eerst knuffelt, een (ongemeende) feestuitnodiging lospeutert en uiteindelijk kwaad wordt omdat de klanten niet snel genoeg kiezen of ze bier of wijn willen: „Die wijven ook altijd.”

Op de beste momenten is Foute vriendinnen een soort getrapt improvisatietheater met actrices die hun sporen allemaal allang hebben verdiend. Zo is er een verrassende scène waarin De Bruin als schoenenverkoopster eerst met een grote schoenlepel de klanten hinderlijk aantikt – om vervolgens met de handelswaar te gooien. Het is de enige keer dat een klant boos wordt. De meesten laten zich alles aanleunen, soms lijken ze met hun ogen al op zoek naar de onvermijdelijke verborgen camera.

Veel méér dan de vrienden in de mannenvariant hebben de vrouwen plezier in de hokjes van waaruit ze hun instructies doorgeven – wat deels komt doordat de actrices weinig moeite doen hun gene te verbergen. Dat is vervolgens ook weer onderwerp van gesprek bij de anderen: „Kijk haar staan, als een balletdanseres. Eerste positie.”

Er viel dus best wat te lachen, al schuilt er een diepe treurigheid in opdrachten waarbij willekeurige passanten ertoe gebracht moesten worden om woorden als ‘beflap’, ‘zweetzak’ of ‘schaamluis’ uit te spreken. Die laatste was uiteraard voor Warringa, die ook een jonge vrouw op straat moest luizenkammen. Dat deed ze lafjes bij de uiteinden, terwijl elke ouder weet dat de beestjes het liefst dicht op de kruin huizen.

De grootste verrassing was dat Warringa niet werd herkend. Foute vriendinnen eindigde ermee dat Pheifer een paaldansles moest geven, een kunstvorm waar ze zichtbaar geen enkele affiniteit mee had. Het begon dan ook doodsaai, maar werd verrassend toen de actrice eerst boos op de paal moest worden en daarna moest spelen hoe ze het goed zou maken met haar stoïcijnse attribuut. „Tongen met de paal!” verordonneerde Juf Ank.

Meteen na Foute vriendinnen bracht RTL5 de datingshow Naked attraction, maar daar vertel ik een volgende keer over.

    • Arjen Fortuin