Vrij zijn is…op stap met dieren

en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken. Deze week: uitvaartbegeleider Rianne Boer (33) werd als kind gepest. Uiteindelijk werd ze gelukkig door contact met dieren.

Elke dag gaat uitvaartbegeleider Rianne Boer (33) naar haar paarden. Als kind werd ze gepest. Haar ouders vroegen: „Waar zou jij nou gelukkig van worden?” Ze wist het meteen: paarden. En zo was Boer vanaf haar zesde zo vaak ze kon op de manege te vinden.

Ook toen ze ging werken, bleef ze rijden en enkele jaren geleden kreeg ze de zorg voor een kudde fjordenpaarden in een natuurgebied bij Vianen. „Mensen zeggen dat fjorden lastig zijn, maar dat is niet zo. Als je ze voor je gewonnen hebt, doen ze alles voor je.”

Toen de grond verkocht werd en de kudde uit Vianen weg moest, bracht ze ze naar het vergeten stukje polder bij Nieuwegein waar ze nu staan. Met één heeft ze een speciale band. Dapper is haar naam. „Toen ik eens met de honden aan het lopen was, zag ik dat haar moeder aan het bevallen was, het vlies hing eruit. Toch begon de hengst haar opnieuw te dekken. Ik zag dat er een hoefje uithing en heb mijn hand in de merrie gestoken. Ze perste, en toen kon ik het veulentje er zo uit trekken. Het was blauw en ademde niet meer. In een roes ben ik het gaan masseren, terwijl mijn honden de navelstreng doorbeten en het schoonlikten. En ineens brieste het.”

„Je moet niet te dwingend zijn en veel geduld hebben, net als bij kinderen.”

Vogels fluiten. In de verte racet het verkeer over de A12, hier staan boterbloemen kniehoog en ruikt het naar gemaaid gras. Terwijl zwanen hun baantjes door de sloot trekken, maakt Boer haar paard rijklaar. „Je zit hoog, kijkt naar je omgeving en voelt de wind langs je oren.” Ook vindt ze het fijn om na haar werk alleen te zijn. Hoewel, alleen, vaak neemt ze haar vier honden mee, teckel Sturdy voorop. Met de honden achterin en een paard in de trailer rijdt ze naar de bossen in Zeist of het strand.

Een paar jaar geleden richtte ze haar eigen uitvaartbedrijf Notre repos op, voor mens én dier. Indien gewenst laat ze de hond of kat thuis opbaren en zijn er zes werkdagen om afscheid te nemen. „Ik ben de enige in Europa die dit aanbiedt.” Ze wordt ook veel gevraagd voor kinderbegrafenissen, voor het kistje heeft ze een koets met een Shetlandpony.

Lees ook: Vrij zijn is…een workshop lachyoga

Boer straalt een enorme rust uit. „Dat heb ik van mijn vader.” Ze raadt het iedereen aan, contact met dieren. „Ze voelen je aan, als je een rotdag hebt zijn ze liever. Je moet niet te dwingend zijn en veel geduld hebben, net als bij kinderen.”

Ze neemt vaak een nichtje mee, die hier in de polder helemaal opbloeit. „Dieren doen dat met je. Als ik ooit een kind krijg, neem ik het mee. Dan laat ik het buiten slapen, gewoon in de wagen.”

    • Peter de Krom
    • Sanneke van Hassel