Recensie

Ouboter is soms onnavolgbaar, soms raak

Zangeres Maaike Ouboter is niet makkelijk te doorgronden. Ouboter zingt met heldere klaterstem, en haar teksten zijn goed verstaanbaar. Het zijn de muziek en de inhoud van de woorden die raadselachtig blijven. Haar melodieën ontwikkelen zich intuïtief, het ingezette couplet of refrein kan zomaar stokken, omdat Ouboter nog een zin moet afmaken.

De instrumentaties zijn dienend, met akoestische gitaar en voorzichtige drums. Soms valt een accent op, zoals de spookachtig echoënde gitaar in ‘Kom Dichterbij’, en de gestroomlijnde vaart van ‘Johanna’. Ondanks Ouboters kwinkelerende zang gaan de teksten doorgaans over verdriet, over leed dat ‘hard binnenkomt’, over verlatenheid, en de poging om lief te hebben. Ouboter houdt van woorden (‘Vang me met je woorden’), en bedenkt ze ook zelf (‘overaftelbaar’). Ze is soms onnavolgbaar, soms raak, zoals in het nummer: ‘Dan lach je omdat dat jouw manier van huilen is, en dan lach ik met je mee’.

    • Hester Carvalho