Brieven

Brieven

Illustratie Astrid van Rooij

„Bij algoritmisch bepaald beleid liggen willekeur, discriminatie en machtsmisbruik op de loer, om van ronduit foute besluiten maar te zwijgen.” Dit is de onheilspellende conclusie over het gebruik van algoritmen bij beleid en bestuur in een redactioneel commentaar (Menselijke maat moet bepalend blijven bij beleid en bestuur, 19/5). Het geeft niet alleen te denken, het roept ook een fundamentele vraag op: waarom wint het algoritme zo snel terrein? Waarom, ondanks de forse nadelen, bijvoorbeeld toch personen met een verhoogde kans op verward gedrag algoritmisch in kaart brengen? Waarom al deze risicopreventie? Zou het onze existentiële behoefte aan zekerheid en veiligheid zijn? Volgens Abraham Maslow zijn zekerheid en veiligheid immers deficiëntiebehoeften: bij een vermeend gebrek eraan ervaren we discomfort. Niet voor niets is onze hele maatschappij ingericht op verhogen van comfort en beperken van ongemak. Daarom is het de vraag of we wel aan de verleidingen van algoritmen kúnnen ontsnappen, ondanks de bijwerkingen. Minder algoritmen betekent immers minder preventie, meer onzekerheid, mogelijk meer onveiligheid en dus minder comfort. Dit is tegennatuurlijk voor ons mensen. Mijn voorspelling: zolang we dit niet willen (h)erkennen én overstijgen gaat de opmars van de algoritmen gewoon door.

    • Martin van Staveren