Waarom millennials liever een fuck-it list dan een bucketlist hebben

Millennials

Tobbende twintigers en dertigers nemen steeds vaker ‘millennial coaches’ in de arm. Al koffie nippend gaan ze samen de quarterlife crisis te lijf.

‘Wie heeft weleens het gevoel dat hij iets moet?” Daan Klever kijkt een Amsterdamse theaterzaal rond die is gevuld met twintigers en dertigers. Vrijwel alle handen gaan omhoog. „Wat moet jij dan bijvoorbeeld?”, vraagt Klever aan een meisje met lang blond haar en een wijduitlopende spijkerbroek aan. „Zo veel”, zegt ze. „Ik moet sporten, doorstuderen, op gave vakanties.”

De jongen naast haar moet „niet moeilijk doen en alles kunnen”. Het meisje achter hem moet dun zijn en succesvol.

Klever geeft iedereen in de zaal de opdracht op post-its te schrijven wat ze moeten, en die op hun lichaam te plakken. Vervolgens gaat daaroverheen nog een post-it, waarop staat waarom ze die dingen moeten. Het meisje dat moet doorstuderen, moet dat om het beste uit zichzelf te halen, zegt ze. „Waarom moet je het beste uit jezelf halen?”, vraagt Klever. Het meisje: „Dat moet.”

Welkom op de Grote Millennial Game Show, een interactieve workshop georganiseerd door twee ‘millennial coaches’: Daan Klever (29) en Wing Yan Man (30). Op deze avond, zo staat in de uitnodiging, overwin je je angst om te falen en ruil je je bucketlist in voor een fuck it-list. Kaartjes kosten 20 euro per stuk.

De millennial coach – coaching voor en door millennials, zoals ze zichzelf omschrijven – had je van verre kunnen zien aankomen: geen generatie die zo veel moeite heeft met volwassen worden als die geboren tussen 1980 en 2000, lijkt het. Onderzoeken over burnouts bij studenten, keuzestress onder jongeren, gebrek aan vaste banen voor starters verschijnen dikwijls in de media. Opgegroeid in een periode van economische bloei; de arbeidsmarkt opgekomen in tijden van crisis: millennials zijn vaak tobberig, onzeker, faalangstig en voelen veel druk om te presteren. Of, zeggen critici – vaak van oudere generaties: ze zijn simpelweg lui en verwend.

Niet vreemd dus dat veel millennials liever een coach opzoeken van hun eigen leeftijd, die begrijpt hoe het is om van flexcontract naar flexcontract te leven terwijl je ouders altijd zeiden dat je alles kon gaan doen wat je wil. En hoe het is om ondertussen nog een sprankelende Instagramfeed bij te houden.

Coaching in het café

Klever kwam de problemen die hij nu met zijn jonge cliënten bespreekt eerst allemaal bij zichzelf tegen. „Ik werkte als bedrijfspsycholoog bij een grote firma, en vroeg mezelf steeds af: is dit het nou? Is er niet meer?

Die vragen bespreekt Klever sinds een jaar als zelfbenoemd ‘Quarterlife Coach’ met leeftijdsgenoten. Niet per se in een standaard praktijk-setting: eerder gezellig koffiedrinkend in een café of wandelend door de stad. Kosten: 100 euro per uur. En nee, als Quarterlifecoach heeft Klever geen last meer van die ‘is dit het nou’-vragen, zegt hij. „Ik doe echt mijn ding.”

Lees ook: Jong, slim en boordevol twijfel

En Klevers ding slaat aan. Hij coacht meestal zo’n tien particulieren tegelijk en geeft daarnaast workshops bij bedrijven en instellingen. Vaak in dezelfde vorm als de Millennial Game Show: met interactieve spelletjes waarbij je veel deelt over jezelf. ‘Entertrainment’, noemt hij dat.

Ook zijn collega Man heeft een dergelijke aanpak. Zij geeft met haar ‘School for Millennials’ workshops die namen dragen die de doelgroep moeten aanspreken. ‘Shine bright like a diamond – how to sell your awesome personality’. En ‘How about a nice cup of shut the fuck up – how to deal with haters in your life.’

Toen de 27-jarige Kelly – wegens privacyredenen wil ze niet met haar achternaam en woonplaats in de krant – een paar maanden geleden voor „quarterlife vragen” kwam te staan, kon ze kiezen tussen een ‘gewone’ coach, of één specifiek gericht op millennials. Die keuze was snel gemaakt. „Ik wil iemand die weet waar ik het over heb, iemand die hetzelfde heeft meegemaakt.”

Ze kwam niet bij de Millennial Game Show uit, maar bij Jorieke Markerink (29). Zij verleent met haar bedrijf Project-R óók coaching aan millennials die, zo staat op haar site, door de „constante stroom aan activiteiten niet meer toe komen aan zaken die er ‘echt’ toe doen”.

Lees ook: Geen Generatie X, maar ook geen Millennial? Dan ben je een Xennial

Kelly werkt bij een groot consultancybureau en voelt veel prestatiedruk. „Ik heb een paar jaar geleden ook met een coach gepraat, die was eind veertig, en als ik haar vertelde over de druk die ik voelde, zei zij vooral: laat het gaan.” Bij millennial coach Markerink is dat anders - die kreeg op haar zesentwintigste zelf een burnout en weet hoe het is om jong te zijn in een maatschappij die zo veel van je vraagt, zegt Kelly.

En hoe moet het dan wel? De twee kijken naar ‘kernwaarden’, wat wil Kelly, en wat doet ze nou écht? „Dan realiseer ik me steeds: oh shit, wat ik doe staat haaks op wat ik eigenlijk wil.”

Al je zorgen in de kliko

De Millennial Game Show is inmiddels aangekomen bij het hoogtepunt van de avond: het verruilen van de bucketlist voor de fuck it-list. Elke deelnemer krijgt een groot vel papier en schrijft daar de dingen op waar hij of zij zich niet meer druk over wil maken.

De deelnemers gaan driftig aan de slag, daarna gaat iedereen in een kring staan en worden de ‘fuck its’ om de beurt uitgesproken. „Fuck it wat mijn ouders denken”, zegt een lang, dun meisje. „Fuck mijn baan bij een bank, ik wil meubelmaker worden”, zegt een bebaarde jongen. „Fuck wat anderen van mij vinden”, zegt een klein meisje met donker haar. „Fuck die shit!”, roept Klever.

Dan komt Man met een grote kliko aangelopen. „Weg met de zorgen!”, roept ze. Om de avond af te sluiten gooit iedereen zijn lijst in de prullenbak – gepaard met een hoop gelach en gejoel.

Als de deelnemers vervolgens richting uitgang lopen, krijgen ze nog snel een flyer in de hand gedrukt met de 06-nummers van Man en Klever erop. Want nu zijn deze millennials misschien even zorgenvrij, maar je zal zien: morgenochtend begint het gepieker alweer.

    • Doortje Smithuijsen