Recensie

Te weinig ontwikkeling in Han Solo en in Disney’s Star Wars

Solo: A Star Wars Story gaat over de jonge jaren van Han Solo, vroeger gespeeld door Harrison Ford. Solo is eigengereid, anti-autoritair. Dat is niet verrassend en weinig anders dan in de befaamde klassieke trilogie.

Alden Ehrenreich als Han Solo.

Gaat Disney Star Wars vernieuwen of consolideren? Dat was de vraag die de kop opstak toen Disney in 2012 de rechten op de Star Wars-franchise kocht. Het antwoord is inmiddels duidelijk. Disney is eerder behoudend dan grensverleggend. Enigszins begrijpelijk is het wel, er zijn immers miljoenen dollars en fans mee gemoeid. Toch sijpelt er ook onder liefhebbers langzaam teleurstelling door over de richting die Disney neemt, zowel in de nieuwe trilogie als de op zichzelf staande episodes. Die ‘stand alone’-films begonnen eind 2016 met Rogue One en worden nu voortgezet: zo heeft Disney elk jaar een Star Wars-film in de bioscoop.

Solo: A Star Wars Story gaat over de jonge jaren van Han Solo, vroeger gespeeld door Harrison Ford, nu door Alden Ehrenreich. Solo is eigengereid, anti-autoritair, een tikje opstandig en vindt zichzelf de beste piloot van ‘a galaxy far, far away’. Dat is in zijn jeugd niet anders dan jaren later als Solo opduikt in de befaamde klassieke trilogie (1977-1983) waarmee ruimtesaga Star Wars ooit begon.

Donald Glover als Lando Calrissian.
Foto Jonathan Olley
Thandie Newton (Val), Woody Harrelson (Beckett) en Alden Ehrenreich als Han Solo.
Foto Jonathan Olley
Alden Ehrenreich als Han Solo en Joonas Suotamo als Chewbacca.
Foto Jonathan Olley

Het scenario van Solo: A Star Wars Story doet dus niet aan karakterontwikkeling, voor Han geen ‘hero’s journey’: Solo is meteen Solo, al wordt wel uitgelegd hoe hij aan zijn achternaam komt. Ook zien we hoe hij de harige wookie Chewbacca ontmoet en het ruimteschip Millennium Falcon wint bij een weddenschap. Han heeft een liefje, Qi’ra, met wie hij van de dictatoriale planeet Corellia wil ontsnappen. Het loopt anders en Han laat zich in met een groepje smokkelaars, maar heeft altijd als doel om Qi’ra te redden. Iets wat lastiger wordt als blijkt dat zij is ingelijfd door de machtige schurk Dryden.

Meer dan om het weinig verrassende scenario, geschreven door Star Wars-oudgediende Lawrence Kasdan en zijn zoon Jonathan, draait het om de actiesequenties. Hiervan is de overval op een door de bergen voortrazende trein het meest imponerend. Daarnaast zijn er drie sequenties waarin Han zijn vliegkunsten mag vertonen, en dat is er één te veel in een film die 135 minuten duurt. De rest is vrij standaard en saai. Bovendien ziet Solo: A Star Wars Story er weinig aantrekkelijk uit, met veel donkere scènes. Deze zijn ook nog eens diffuus belicht, met veel rook en overbelichte ramen, wat een mistig, omfloerst beeld oplevert.

Het beoogde regisseursduo Phil Lord & Christopher Miller (The Lego Movie) werd na ruim vijf maanden ontslagen en vervangen door routinier Ron Howard. Het tekent de behoudzucht van Disney. Zij verkiezen de oude generatie - Howard, Kasdan - boven nieuw bloed, waardoor vernieuwing uitblijft. Een jammerlijk gemiste kans.

    • André Waardenburg