Recensie

Stadsportret van alle fietsers in Amsterdam

De films van Kees Hin zijn opmerkzaam, dichterlijk en laconiek; in zijn nieuwste documentaire De fietser is fietsen een metafoor voor het leven.

In documentaire De fietser is fietsen een metafoor voor het leven.

Wie anders dan Kees Hin kan in de straten van Amsterdam een ‘zielig laarsje’ tussen het voorbijrazende verkeer zien liggen en zich afvragen: wie heeft de moed het op te rapen? Filmmaker Hin (1936) is een van de meest authentieke en productieve filmmakers van de afgelopen vijftig jaar. Zijn films zijn opmerkzaam, dichterlijk en laconiek. Het grootste heeft in zijn observaties even veel waarde als het kleine. En zo’n laarsje kan zowel een tragedie als een trivialiteit ontsluiten. Hoeveel kinderlaarsjes zijn er wel niet van voetjes geglipt tijdens het fietsen?

In Hins nieuwste documentaire De fietser is fietsen een metafoor voor het leven; een stadsportret van alle fietsers in Amsterdam; een caleidoscoop van tientallen momentopnames die doorkijkjes geven naar vele levens. Hij volgt ouders die hun kinderen van school halen, langeafstandsfietsers en koeriers. Spreekt met mensen die ongelukken hebben meegemaakt – intense verhalen. En filmt een fietsenmaker die een dag per week ook postbode is. Eigenlijk is elke fietser in zijn film een bezorger van „toevallige gedachten”, zoals Hin ze in zijn documentaire veelvuldig met ons deelt. Soms plechtig, vaker droog, bijna ironisch. Maar er is in die toon iets wat je uiteindelijk diep weet te raken en je bewust maakt hoe uniek de blik van Hin is. Kosmisch en banaal tegelijkertijd. Op z’n beste momenten tilt dat je op. Als een net opgepompte band. Je vliegt.