Recensie

Met nieuwe opzet neemt Music Meeting risico

Het festival Music Meeting schafte het toegankelijke ‘picknick-kaartje’ af. De tenten vol avontuurlijke improvisatie naast dansbare muziek uit alle werelddelen waren nu maar halfvol.

Nederland, Nijmegen, 21-5-2018 MusicMeeting . Festivalterrein in park Brakkenstein. Traditioneel met pinksteren. Optredens van acts, bands, artiesten uit de wereld muziek, worldmusic . De Albanese muziekgroep Saziso, Saz'iso werd opgenomen voor het programma Vrije Geluiden van de VPRO televisie, buiten spelen .Foto: Flip Franssen FLIP FRANSSEN

Het was precies zo’n Pinksterweekeinde waar je als Nijmeegse student of jong gezin op hoopt: zomers warm en dan lekker hangen bij Music Meeting met wat laagdrempelige, verrassende live-muziek. Maar dat kon dit jaar niet, althans niet voor gereduceerd tarief. Het festival schafte het picknick-kaartje af dat voorheen beperkte toegang gaf, om de focus volledig op de muziekliefhebber te leggen. Dat zorgde voor fors minder bezoekers.

De programmering leek nog op de oude: avontuurlijke improvisatie naast dansbare muziek uit alle werelddelen. Op het grootste podium stond zondag een vernieuwende feestband als Red Baraat die de Indiase achtergrond vermengde met het brass-geluid van New Orleans. Na een vrolijke middagdans verhuisde het publiek naar de Albanese klaagzang van Saz’iso. Dat was even schakelen voor zowel de feestgangers als voor de muziekconnaisseurs, de oudere groep die dit festival overheerste - al waren de tenten maar halfvol tijdens de concerten.

Aan het begin van de zondagavond hield de Marokkaanse Oum het bij relatief kalme Arabische jazz. Een deel van het publiek koos voor de vuurkorven en hangmatten in afwachting van het laatste feestje en liet de indrukwekkende, maar zwaardere improvisatiekost van Paul van Kemenade, Jasper van ’t Hof en de Braziliaanse drummer Maria Portugal voor wat het was. Gedanst werd er pas weer tegen elf uur ‘s avonds met de harde salsa van La Mambanegra.

Gelukkig werd er op het prachtige achteraf-podium in de hortus dit jaar volwaardig geprogrammeerd. Hier was de intimiteit waarin Music Meeting van oudsher uitblinkt. Na een korte wandeling door de botanische tuinen wachtte een rond podium waarop ‘artist in focus’ Becca Stevens haar singer/songwriter-jazz vertolkt op ukelele en gitaar. Ze was alle drie de festivaldagen te horen in een andere setting, zoals met het Nederlandse jazztrio Chamber Tones.

Indrukwekkend was ook de Zuid-Afrikaanse jazz van The Brother Moves On en de elektronische pop van Wende, vooral bij de liedjes die Dimitri Verhulst voor haar schreef. De Tweede Pinksterdag was beter bezocht dan de eerste. Toch lukt het zelfs afsluiter Seun Kuti met de legendarische band van zijn vader Fela bij lange na niet om de tent te vullen. Zijn afrobeat kende sterke momenten, maar bleef soms ook hangen in een niet al te spannende groef.

Vorig jaar kondigde Music Meeting aan te streven naar 20.000 bezoekers. Dat getal leek dit weekeinde erg ver weg. Het park voelde op sommige momenten te leeg, zelfs met het mooie weer. Het precieze aantal verkochte kaarten weet de organisatie pas later, maar de schatting was rond de 7.500 bezoekers.

Music Meeting was altijd al een intiem festival, waar het ook gezellig druk kon zijn. Het festival is niet vies van zendingswerk en wil het publiek verrassen, maar preekte met deze veranderingen vooral voor eigen parochie. Het risico is dat het publiek vooral nog grijzer en witter wordt.

    • Leendert van der Valk