Hoe ‘Han Solo’ in noodweer belandde

Solo: A Star Wars Story

Het maken van de nieuwste Star Wars-film ging moeizaam. Na vijf maanden werden de regisseurs ontslagen. Een verstijfde acteur in de titelrol was nog het minste probleem.

Een half jaar auditie? Jazeker, zegt acteur Alden Ehrenreich (28). „Er waren bijna drieduizend kandidaten. Op zeker moment moest ik communiceren met een speelgoedhondje, niemand vertelde dat hij Chewbacca voorstelde.”

Het was niet zomaar een rol die Ehrenreich veroverde. In Solo: A Star Wars Story speelt hij de jeugdige versie van piloot en smokkelaar Han Solo, in Star Wars een soort wereldwijze oudere broer voor de naïeve jonge held Luke Skywalker. Hier is Solo zelf nog jong en onbezonnen en ontmoet hij zijn maatje: de harige ‘Wookie’ Chewbacca.

We spreken Ehrenreich in Cannes, waar circus-Star Wars vorige week werd ingevlogen voor een rode loper, feest en vuurwerk. Het groepje journalisten blijft in het Carlton Hotel vragen stellen over de „immense druk”, en of „je niet doodsbenauwd was?” Waar Ehrenreich dan bestudeerd nonchalant op reageert. „Je weet dat je voor een achtbaanrit tekent met ups en downs, dat maakt het juist opwindend.”’

Alden Ehrenreic als Han Solo in Solo: A Star Wars Story.

Ehrenreich weet dat wij het weten: in juni 2017 wees Lucasfilm, de Disneydochter die Star Warsfilms produceert, de acteur een acteercoach toe. Ehrenreich verkrampte kennelijk. We masseren dus nog even de pijnpuntjes. Is Ehrenreich niet bang te worden vergeleken met levende filmlegende Harrison Ford, die de oude Han Solo speelde? „Ach, ik zit al vijftien jaar in dit vak, ik maak me niet meer druk over zaken waarover ik geen controle heb.

Ehrenreich oefende Harrison Fords trekjes langdurig voor de spiegel, bevestigt hij. „Dat lachje dat naar rechts trekt. Maar gebaartjes zijn niet alles. De jonge Solo is nog idealistisch en naïef, dat kribbige en cynische van Ford komt later.” Van Harrison Ford kreeg hij veel steun, zegt Ehrenreich. Ze dronken koffie, hij gaf tips.

Een film in problemen

Een verstijfde acteur was nog het minste probleem van Solo: A Star Wars Story. Vorige zomer leek de film in noodweer. Met nog vier weken opnamen voor de boeg stuurde Lucasfilm het regisseursduo Philip Lord en Christopher Miller in juni 2017 van de set. Het was de laatste kans: als ze meer dan 90 procent van een film hebben geschoten, mogen regisseurs volgens de Amerikaanse regels ook een ‘directors cut’ maken. Dat had nog een jaar kibbelen over de montage betekend. Ze werden vervangen door Hollywoodveteraan Ron Howard (64), bekend van blockbusters als The Da Vinci Code en Oscarwinnaar A Beautiful Mind.

Het plan voor een ‘origin story’ over de jonge Han Solo lag er al toen Disney in 2012 voor ruim 4 miljard dollar Lucasfilm overnam. In het script van Star Wars-veteraan Lawrence Kasdan (The Empire Strikes Back, The Force Awakens) deserteert Solo uit het keizerlijke leger om zich bij de bende van ruimtepiraat Beckett (Woody Harrelson) aan te sluiten, die op het dure brandstofkristal coaxium aast. Solo’s grote liefde Qi’ra (Emilia Clarke) werkt voor diens baas, Dryden Vos (Paul Bettany).

Lees ook de recensie van ‘Solo: A Star Wars Story’: Te weinig ontwikkeling in Han Solo en in Disney’s Star Wars

Een schelmenverhaal dat de luchtige toets van Lord en Miller nodig had, bekend van hitkomedies The Lego Movie en 21 Jump Street. Maar het duo bleek iets te grappig: een zekere plechtigheid zit in Star Wars’ DNA. Ze koersten vrolijk improviserend af op een soort parodie, vreesde Lucasfilm. Scenarioschrijver Kasdan werd erbij gehaald, maar dit waren geen groentjes die zich de les lieten lezen door een ‘schaduwregisseur’.

Rijdende trein

Ron Howard arriveerde in juni op een nerveuze, verdeelde set. Hij kende George Lucas, vader van Star Wars, al sinds diens hitfilm American Graffiti uit 1972. „Ik had de hoofdrol, maar was een kindacteur die regisseur wilde worden. Ik hoorde George uit waar ik kon”, vertelt Howard in Cannes. „Ik herinner me dat we na afloop om half vier ’s nachts bij Mel’s Diner aten. George vertelde me dat hij hierna een ‘space opera’ in de traditie van Flash Gordon en Buck Rogers wilde maken, maar met de visuele trucage van 2001: A Space Odyssey. Het leek mij een slecht idee, maar dat zei ik natuurlijk niet. Toen ik vijf jaar later de rijen voor de bioscoop zag, dacht ik: boy, was I wrong.”

Twintig jaar geleden sloeg Howard, inmiddels zelf ster-regisseur, een aanbod van Lucas af om Star Wars-film A Phantom Menace (1999) te filmen. Maar ditmaal wilde Howard wiens ster dalende is, Lucasfilm wel uit de brand helpen. „Normaliter ben ik erg methodisch en goed voorbereid, nu sprong ik hals over kop op de rijdende trein. De logistiek en omvang intimideerden me niet, ik vertrouwde op mijn ervaring en enthousiasme. En ik had het voordeel dat ik objectief was. Ik had niks te maken met de voorgeschiedenis.”

Howard suste direct crew en cast: er zouden geen ontslagen vallen. Hij bekeek de opnames die Lord en Miller hadden gemaakt. „Ik was aangenaam verrast. Een deel was prima, een deel had extra shots nodig, een deel moest over.” Die ‘reshoots’ kostten vijf weken, voor een film van dit kaliber niet eens uitzonderlijk.

Hiphopster Donald Glover speelt valsspeler Lando Calrissian.

Het hielp ook dat de top van Disney en Lucasfilm niet „paniekerig of neurotisch over mijn schouders meekeek”, aldus Howard. Als stunt haalde hij op zijn eerste draaidag de oude George Lucas naar de filmset. Hiphopster Donald Glover, die valsspeler Lando Calrissian speelt: „Ik was bang voor een vechtscheiding, maar het ging allemaal zonder veel drama.”

Good kid, he’ll be fine!

En hoe masseerde Howard hoofdrolspeler Alden Ehrenreich los? Met hulp van Harrison Ford. „Alden zegt dat hij steun van Harrison kreeg”, vertelt Howard. „maar dat was op z’n Harrisons: (met gromstem) ‘Good kid, good kid, he’ll be fine.’

Filmstudio’s zetten alles op alles om lucratieve filmuniversums te creëren. Tot nu toe is alleen Disney, met dochters Marvel en Lucasfilm, echt succesvol. Lees ook: Bouwen aan een universum

De regisseur kende Ford ook al van American Grafitti. „Ik zei: kom op Harrison, geef hem iets, hij is geïntimideerd. Toen wilde Harrison dieper ingaan op de paradox van Han Solo. Een weeskind: zijn bravoure verbergt enorme onzekerheid, zijn solisme is angst voor afwijzing, dacht Harrison. Solo wil controle maar heeft die nooit. Dus moet hij zich steeds uit problemen bluffen die hij zelf veroorzaakte. Chewbacca zijn scheepsmaat? Kom op. Die Wookie is 190 jaar oud, Han Solo een baby.”

Eind goed, al goed? De extreem kritische filmpers in Cannes ontvangt Solo: A Star Wars Story lauw, maar scheurt de film niet in reepjes. In de VS haalt de film bij de pers een ruime voldoende. En voor verstokte Star Wars-fans bevat hij meer dan genoeg snoepgoed. Han Solo spreekt in Wookie! Doet de Kessel Run in 12 parsec! Schiet het eerst! Of dit een serie wordt, hangt af van de recette. Regisseert Howard een vervolgdeel? Hij glimlacht. „Wat denk je zelf?”

    • Coen van Zwol