Recensie

Guédiguian kiest nooit de kant van de bourgeoisie

De Franse regisseur schetst een familieverhaal, zoals ze vaker worden verteld in de Franse cinema, maar zijn realistische portretten van werkende mensen blijven ontroeren.

Anaïs Demoustier in La villa.

De Franse regisseur Robert Guédiguian heeft nu al zo vaak min of meer dezelfde film gemaakt, met dezelfde acteurs, dat hij in La villa zonder problemen een fragment uit een van zijn oudere films kan citeren, en daarmee ook nog weet te ontroeren. Filmmakers die keer op keer met dezelfde ensemblecast werken laten hun acteurs opgroeien voor de camera. En zo worden ze vanzelf, in wat voor (familiale) constellaties ook, een soort familie.

De film waaruit hij citeert dateert uit 1986 en heet Ki lo sa? Ook dat was al een film vol flashbacks: een groep jeugdvrienden treft elkaar na jaren bij het huis waar ze in hun vakanties kletsten en keetten en kijkt terug op hun – nog o zo prille – levens.

Acteurs Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darroussin en Gérard Meylan zijn in La villa natuurlijk pas echt veel ouder geworden. Dus nu past het beter bij hun leeftijd – en de plot van de film – om de balans op te maken. Ze spelen de kinderen van de eigenaar van een familierestaurant in Marseille, die na een hersenbloeding een beroep op hen moet doen om de tent draaiende te houden.

Er is oud zeer, geheimen, een jonge minnares van een van de broers en een jonge visser die een oogje op acterende zus Angèle heeft. Niet alleen Guédiguian heeft het patent op dit soort familieverhalen. De hele Franse cinema zit er vol mee. Maar het verschil met veel van die films is dat Guédiguian nooit de kant van de bourgeoisie kiest, maar altijd zijn sociale hart laat spreken en realistische portretten van werkende mensen schetst. Ook zijn geliefde habitat Marseille is ver weg van upperclass-problemen. Het gevoel van continuïteit dat zijn films oproepen, heeft nu af en toe bijna iets van berusting. Naar deze film ga je niet om verrast te worden, maar om, soms glimlachend, een gevoel van herkenning te vinden.

    • Dana Linssen