Recensie

Theater tussen argeloze treinreizigers

Theater

Op station Sloterdijk speelt ‘Mollen’: acteurs duiken er op tussen de reizigers, die zich nietsvermoedend naar hun trein haasten.

Wat we doen speelt ‘Mollen’ op Station Sloterdijk. Rene den Engelsman

Toeristen met rolkoffers doorkruisen het station in één rechte lijn naar de Starbucks; zakenmannen happen haastig een hamburger weg. Amsterdam Sloterdijk is geen plek om lang te blijven. Toch is dit het toneel voor Mollen van Wat we doen, de ‘theaterorganisatie’ die regisseur Floris van Delft vorig jaar oprichtte.

Van Delft bouwde voor dit project een metershoge tribune boven de ingang van Sloterdijk. Vanaf daar kan zijn publiek de stationshal overzien en via koptelefoons de muzikale momenten en gesprekken van de acteurs volgen. Zij duiken beneden op, tussen de nietsvermoedende reizigers. Zo hangt bij de roltrappen een jongen rond: twintiger Pjotr (een sterke Jonata Taal). Hij valt meteen op. Gejaagd beweegt hij zich door de hal en vertrekt niet door de bliepende ov-poortjes, waar een stroom passagiers doorheen snelt.

Pjotr blijkt het huis dat hij met zijn vader deelt, verlaten te hebben na een ruzie. Hij is de armoede zat en is nu, zonder geld of plan, op Sloterdijk terecht gekomen. Al snel maakt hij daar kennis met een club excentriekelingen. Hun aanvoerder Dennis (een spetterend-eigenzinnige Dennis Rudge) heeft een hekel aan hokjes, zegt hij, maar ook de andere groepsleden hebben moeite mee te deinen met maatschappelijke verwachtingen. In een cowboy-outfit paradeert Dennis door de stationshal. Als hij passeert, kijken reizigers verbaasd op van hun telefoon.

Als de acteurs een aanvaring hebben of in huilen uitbarsten, zie je de passanten twijfelen. Ingrijpen? Of doen alsof ik niets gezien heb? Die momenten, op het grensvlak tussen fictie en werkelijkheid, geven de performance diepte. Wanneer vinden we gedrag vreemd? En wanneer schieten we te hulp? Het einde van de voorstelling komt nogal abrupt, maar het spannende spel met de omgeving maakt Mollen tot een bijzondere theaterervaring.

    • Elisabeth Oosterling