Opinie

    • Tom-Jan Meeus

Nieuw rechts en de gekooide vrouwtjes

Op NPO Radio 1 belichten ze het nieuws graag van alle kanten, zeggen ze, en dat is mooi, want je wil niet dat er kanten onbelicht blijven. Zo behandelde de zender vorige week, hoorde ik, welke „BN’er afscheid gaat nemen van de zonnebank”. Ik bedoel maar.

In het weekeinde interviewden ze bij WNL op Zaterdag Paul Cliteur, de Leidse rechtsgeleerde die een bundel redigeerde over cultuurmarxisme. Die theorie stelt dat het marxisme zich sinds de jaren twintig verlegde van economie naar cultuur, zodat telkens nieuwe ‘onderdrukten’ – vrouwen, immigranten, transgenders, etc. – ons hun wil opleggen.

„Mensen zitten steeds meer in hun eigen bubbel en proberen van daaruit controle te krijgen over de instellingen”, zei Cliteur.

Emancipatie als heimelijk communistisch project: als het nieuws van alle kanten komt, kijk je nergens meer van op.

Nu wilde het toeval dat The New York Times een uitvoerig vraaggesprek had met Jordan Peterson. Deze Canadese hoogleraar psychologie heeft een enorme volgersschare op YouTube, en De Telegraaf schreef laatst dat Peterson „de goeroe” is van het verzet tegen het cultuurmarxisme. Eerder dit jaar sprak hij in Rijswijk, op een bijeenkomst van mensen die menen dat bepaalde opinies hier worden „weggecensureerd”.

In de Times verklaart Peterson („het marxisme leeft weer op”) veel ongerief uit de vrouwenemancipatie. Het vrouwenkiesrecht is hier 99 jaar geleden ingevoerd, maar volgens hem weigert ‘links’ te accepteren dat mannen de baas zijn: „Ze willen niet toegeven dat deze hiërarchie voortkomt uit competentie.” Vrouwen fluisteren hem in dat zij het liefst huisvrouw zijn, al zullen zij „dit nooit openlijk toegeven”.

Ook ziet de hooggeleerde een verband tussen geweld van jonge mannen en afwijzingen door vrouwen. Het tast volgens hem de stabiliteit van de maatschappij aan.

„De oplossing”, zei Peterson, „is gedwongen monogamie.”

Zo werden de ideeën achter het cultuurmarxistische gevaar ineens duidelijker: aanhangers van dit schrikbeeld verlangen terug naar de tijd dat de vrouwtjes nog netjes werden gekooid. Heimwee naar de negentiende eeuw. Ik heb het even nagekeken, maar zelfs de SGP heeft het niet meer over gedwongen monogamie.

Dus ik stel voor dat we alle Hollandse critici van het cultuurmarxisme – ik noem naast Cliteur een Thierry Baudet – voortaan ook vragen naar de interpretaties en opvattingen van Jordan Peterson.

Je moet nieuws nu eenmaal van alle kanten bekijken. En je zou niet willen dat de opvattingen van Jordan Peterson onderbelicht blijven – of worden weggecensureerd.

Tom-Jan Meeus (t.meeus@nrc.nl; @tomjanmeeus) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Jutta Chorus.
    • Tom-Jan Meeus