De realist moet gewoon gas geven

Tom Dumoulin

Alleen in de korte tijdrit in Jeruzalem was Tom Dumoulin de Brit Yates de baas. De 34 kilometer deze dinsdag bieden dus hoop voor de Nederlander.

Tom Dumoulin in actie tijdens de eerste etappe, tevens tijdrit, van de Giro d'Italia in Jeruzalem. Foto Atef Safadi/EPA

Tom Dumoulin, de realist. Wie het vergaderzaaltje van hotel Sartori’s in Lavis maandagnamiddag binnenstapt, kan er niet omheen. Naast de plek waar Tom Dumoulin komt zitten om aan het eind van de laatste rustdag vooruit te blikken op de rest van de Giro, staat zijn wapen triomfantelijk opgesteld; een racemonster van een tijdritfiets, aerodynamisch gebouwd om door wind te snijden en op maximale snelheid van A naar B te jakkeren. Journalisten komen er een voor een foto van maken. Het is wel duidelijk wat er dinsdag staat te gebeuren. Op dit terrein is er maar één de baas.

De tijdrit is al Dumoulins discipline sinds hij er in 2010 mee begon op een fiets die hij leende van een vriend, voor een wedstrijd in Portugal. Hij won – de anekdote wordt jaarlijks van stal gehaald – en een specialist was geboren. Tijdrijden werd het fundament onder zijn Giro-zege van vorig jaar: tijdens dik zeventig kilometer tegen de klok kon hij zoveel voorsprong pakken op zijn concurrenten dat hij niet meer te achterhalen viel. Dat is dit jaar anders: deze Giro is meer voor klimmers die aardig kunnen tijdrijden gemaakt dan voor tijdrijders met klimbenen: Dumoulin moet het verschil maken in 43,9 kilometer. In de bergen is hij ‘the best of the rest’. Simon Yates stijgt er met kop en schouders bovenuit.

Lees ook over Simon Yates: De twijfelaar wil schade beperken

En dus wordt het gas geven dinsdag, appt Teun van Erp, de bewegingswetenschapper die voor alle Sunweb-renners het raceplan schrijft op basis van allerhande protocollen. Tijdens de tijdrit van vrijdag 4 mei in Jeruzalem blikte hij al vooruit op die van deze dinsdag. Zijn conclusie toen: anderhalve minuut winst op bijvoorbeeld Thibaut Pinot – de Fransman staat vierde in het klassement.

Nu schrijft Van Erp: „In het vlakke begin moet Tom op zijn normale vermogen rijden. Dan volgt een klimmetje en dan moet hij echt vol gas geven. Een afdaling, een kleine klim, weer een afdaling en omhoog richting finish. Dan moet hij all out. Maar dat is logisch.”

Windje-mee

Zelf tempert Dumoulin de verwachtingen, zoals steeds de laatste dagen. Bij de verkenningsronde die hij maandagochtend over het tijdritparcours maakte, stond de wind vol in zijn rug. Dat is niet in zijn voordeel, want er is een grens aan de snelheid die je windje-mee kan ontwikkelen. Dan blijven de verschillen beperkt. „Maar ik vind elke tijdrit fijn hoor”, stelt hij voorop. „Dit parcours is supervlak en supersnel. Ik heb het liever wat technischer. Maar goed, ik heb tijdritten als deze ook wel gewonnen. Dus zorgen maak ik me niet. Het zou me wel verbazen als Yates zijn voorsprong gaat verliezen. Dan moet hij wel een hele slechte tijdrit rijden.”

Weersvoorspelling dinsdagnamiddag, tussen Trento en Rovereto: onstuimig, regen, en wind uit alle hoeken. Niet te voorspellen, gelijk het karakter van de Giro.

    • Dennis Meinema