Vrouwen schrijven net als mannen, alleen willen de lezers dat niet zien

Vrouwelijke literaire schrijvers worden in Nederland structureel slechter gewaardeerd dan mannelijke. Hun werk wordt minder gelezen, lezers vinden het minder literair en ze winnen veel minder prijzen. Toch is het niet aan te tonen dat vrouwen slechtere boeken schrijven. Het is namelijk ondoenlijk om de tekst van een roman te koppelen aan de sekse van de auteur. De slechtere waardering komt dus voort uit vooroordelen.

Dat concludeert Corina Koolen, literatuurwetenschapper bij het Huygensinstituut, in haar proefschrift Reading beyond the female, dat ze deze vrijdag verdedigt aan de UvA. Het idee dat vrouwelijke schrijvers aan een opmars bezig zijn en min of meer vanzelf gelijk zullen worden aan mannen, klopt niet, stelt zij.

Hoe hoger een auteur klimt op de literaire ladder (professioneel schrijver zijn, als literair auteur uitgegeven worden, recensies krijgen, genomineerd worden, een prijs winnen), des te kleiner de kans dat het om een vrouw gaat.

Een lezersonderzoek door het Huygensinstituut laat zien dat de tien recente romans die het publiek het meest waardeert alle door mannen zijn geschreven en de tien minst gewaardeerde door vrouwen. De inhoud en de stijl van de werken geeft hier geen aanleiding toe, blijkt onder andere uit computeranalyses. Vrouwen hanteren geen wezenlijk andere stijl dan mannen en schrijven niet vaker over ‘vrouwelijke’ onderwerpen als het gezinsleven of uiterlijkheden.

Vrouwenliteratuur pagina C4-5