Brieven

Brieven

Israël

Yad Vashem

Toen mijn vader, vanwege zijn verzetswerk in de Tweede Wereldoorlog, door geredde Joden werd voorgedragen voor de Yad Vashem-onderscheiding, twijfelde hij of hij die wel wilde ontvangen gezien de politieke situatie in Israël. Hij besloot uiteindelijk wel te gaan en plantte een boom. Ook kreeg hij een hele pagina in het boek ‘Rechtvaardigen onder de volkeren’. Mooi is ook de tekst op de penning die hij toen ontving: Quiconque sauve une vie sauve l’univers entier. Voor nu zou het eerder zijn: ‘Wie één leven vernietigt, vernietigt heel de wereld’. De huidige koers leidt tot onmenselijk geweld tegen mensen die óók rechten hebben. Hoe is dit te rijmen met ‘rechtvaardig onder de volkeren’? Mijn vader leeft niet meer, maar ik denk dat hij anders zijn onderscheiding zou retourneren. Ik zal het namens hem doen.

Bomenlanen

Dodenwegen

Briefschrijver Tom Hoppen uit Groningen is heel boos (Bomen zijn onze vrienden, niet onze vijanden, 14/5) omdat er plannen zijn om vele bomen langs wegen te kappen. Hoewel ik zijn boosheid wel een beetje begrijp, en zijn liefde voor bomen deel, ben ik juist erg blij met dit besluit. De provinciale wegen, waar 80 kilometer per uur mag worden gereden, zijn nu eenmaal geen romantische bomenlaantjes.

De bomenrijen werden ooit aangeplant toen er nog heel weinig verkeer was. Als ik over dit soort wegen rijd, bekruipt mij altijd een gevoel van claustrofobie: als er een tegenligger komt, mag je blij zijn dat het goed afloopt. Er is geen enkele mogelijkheid om uit te wijken. Veiligheid voor alles, ook langs de provinciale wegen. Plant bomen, zoveel je wilt, waar ze goed kunnen gedijen, maar niet dicht op elkaar langs een weg! Deze wegen worden niet voor niets dodenwegen genoemd.