Recensie

Weinig schwung nieuwe Arctic Monkeys

Er zijn positieve aspecten aan Tranquility Base Hotel & Casino, het zesde album van Arctic Monkeys. Het album klinkt gewaagd, slim en gevarieerd. Het is te prijzen dat de Britse band een nieuwe koers kiest, de rockformule van eerdere platen afzwoer, en een eigen soort lounge-rock ontwikkelde. De nieuwe nummers werden zorgvuldig gearrangeerd, met een knipoog naar het orgel en het ploppende basgeluid van Serge Gainsbourg, in steeds een relaxt tempo. Alex Turner, ondertussen, zingt met de geaffecteerde dictie van een crooner op leeftijd, die veel te vertellen heeft over het verleden. Het resultaat lijkt op de stijl van Turners andere band, The Last Shadow Puppets, zonder de overrompelende melodieën en instrumentaties. Hij zingt over science fiction, de ‘batphone’ en andere nostalgie gevat, maar gemaniëreerd. ‘Four Out Of Five’ (over de ‘ballen’ bij recensies) heeft schwung, als enige.

    • Hester Carvalho