Recensie

Weinig nieuws, toch een knikkend hoofd

Als het nieuwe album van At The Gates begint – nummer zes sinds 1992 – kan er nog van alles gebeuren: akoestische gitaren, aanzwellend koortje, dreigende violen en een diep brommende cello. Maar zodra met openings- en titelnummer To Drink From The Night Itself de hakkende, melodieuze death metal korte metten maakt met dat klassieke intro, weet je dat er met het recept weinig is gesjoemeld sinds hun klassieke ‘melodeath’-album Slaughter of the Soul uit 1995. Dit is vintage At The Gates – ondanks het vertrek van gitarist en medeoprichter Anders Björler.

In de Tilburgse 013 bleek onlangs al dat er geen gebrek aan gretigheid te bespeuren is bij de band, en dat geldt ook voor de plaat. Drie kwartier vandikhout-metal met mee te brullen refreinen en een flink blik riffs waar je hoofd weerloos op meeknikt. Heerlijk, ook al hebben we dit allemaal al eens van ze gehoord. Niks nieuws, maar wel typisch zo’n album dat aan het eind van het jaar op Last.fm je meest beluisterde blijkt.

    • Peter van der Ploeg