Recensie

Vingervlug en precies kwetteren en tsjilpen

Muzikale evocaties van vogelzang zijn van alle tijden, maar Olivier Messiaens Catalogue d’oiseaux is een verhaal apart. Voor zijn monumentale pianocyclus maakte de componist vrijmoedige transcripties van diverse vogels, die hij in dertien delen laat kwetteren en tsjilpen dat het een aard heeft.

Pianist Pierre-Laurent Aimard was twaalf toen hij zich onder de auspiciën van Messiaens echtgenote Yvonne Loriod voor het eerst aan de Catalogue waagde. Qua vingervlugheid en precisie is Aimards vertolking weergaloos. Opvallend in vergelijking met eerdere registraties is dat Aimard zijn gevederde protagonisten nadrukkelijker als zangers opvoert. Elastischer fraseringen en een omfloerster toucher werken door de bank genomen een grotere cantabiliteit in de hand, maar gaan soms ten koste van helderheid van attaque. Aimards subtiele kleurgevoel maakt veel goed.

    • Joep Christenhusz