Recensie

Alsof de jaren zeventig net zijn begonnen

Stokoude hippies zijn het, gevangen in het lichaam van jonge rockgoden. Ook op hun zesde album doet het Limburgse twintigerstrio DeWolff alsof de jaren zeventig net zijn begonnen. Gewoon, door soulvolle southern bluesrock te maken – zoals ze dat al vanaf de brugklas doen. Terwijl broer Luka in dienst van het drietal drumt, laat Robin Piso zijn Hammond-orgel suizen. Pablo van de Poel zingt, preekt en croont intenser dan voorheen, trapt maximale fuzz uit zijn effectpedalen en jaagt loeiende straaljagersolo’s uit zijn gitaar.

Thrust is de tweede plaat die DeWolff opnam in hun eigen analoge paradijs, de in een Utrechtse grachtenkelder verstopte Electrosaurus Southern Sound Studio. Gelet op het sublieme geluid, hoeven ze daar nooit meer weg. Maar: zelfs in die veilige, met wierrookdampen gevulde cocon is de boze buitenwereld opeens binnengedrongen. En dus krijgt Donald Trump in ‘Deceit & Woo’ – veel te expliciet – de volle laag. Sad!