Publiek Cannes loopt weg uit moordenaarsfilm Von Trier

Rel rond Von Trier in Cannes Na zijn verbanning voor zeven jaar zorgt de Deense filmregisseur Lars von Trier opnieuw voor ophef in Cannes, met zijn film ‘The House That Jack Built’.

Scène uit The House That Jack Built, met Matt Dillon als seriemoordenaar Jack.

Lars von Trier is terug en Cannes heeft het geweten. Bij de première van zijn seriemoordenaarsfilm The House That Jack Built in zaal Lumière van het filmfestival stommelden dinsdagavond de eerste smokings en avondjurken al halverwege naar de uitgang: Jack schiet dan twee jochies dood en verminkt een lichaampje. En daar bleef het niet bij.

Goor. Weerzinwekkend. Pretentieus. Pathetisch, aldus Twitter. Wat hadden ze dan van Von Triers seriemoordenaarsfilm verwacht? Waarvoor Cannes expliciet waarschuwde: hij draaide buiten competitie omdat hij te extreem was. Kippendrift en reuring dus: Cannes zal blij zijn dat zijn zwarte schaap weer aan boord is. Von Trier was er sinds 2011 persona non grata na onhandig commentaar over Hitler tijdens een persconferentie.

Een straf buiten proportie, erkende Cannes-directeur Thierry Frémaux onlangs: Von Trier was eerder slachtoffer van zijn eigen slechte grappen. Daarom mocht hij dit jaar voor het eerst weer acte de présence geven.

The House That Jack Built verontrust: Von Trier, die onlangs een extreem depressief interview gaf, lijkt een grafsteen voor zichzelf op te richten door volop uit eigen oeuvre te citeren.

De trailer van ‘The House That Jack Built’ (de beelden kunnen als schokkend worden ervaren):

Qua structuur is The House That Jack Built in feite Nymphomaniac 3, nu niet over seks, maar over de dood. In vijf vignetten volgen we de loopbaan van Jack, alias Mr. Sophistication, die naar eigen zeggen zestig doden op zijn naam heeft.

We zien een bloedige prutser in vijf hoofdstukken promoveren tot demon uit de school van Hannibal Lecter. Tussendoor zijn er uitweidingen over gotische architectuur, de jacht en mannelijke fragiliteit – niet toevallig tijdens een lustmoord.

Moord is overduidelijk een metafoor voor kunst: would-be-architect Jack bouwt zijn huis van mensen, zoals de artiest emotie exploiteert. Dat alles in samenspraak met Vergilius, met wie Jack als Dante in de Goddelijke Komedie in zijn eigen hel afdaalt.

Alcohol en het zwarte woud

Werken aan The House That Jack Built viel hem zwaar, vertelde Von Trier onlangs in een interview met Louisiana Channel, het YouTube-kanaal van het Deense museum Louisiana. Ook omdat hij veel alcohol dronk, vertelt hij.

Hij wil na deze film alleen nog kortere films in zwart-wit maken, en proberen nuchter te blijven. Hoewel hem dat zwaar valt, zo zegt hij in dat interview.

Von Trier wil films maken die anderen niet maken, legt hij in het vraaggesprek uit. „Ik geloof dat alle goede kunst onder dictatoriale omstandigheden gemaakt wordt. Mensen moeten het dus aangenaam vinden geleid te worden. Ik heb eerder gezegd dat het een zwart woud is waar mensen door moeten, en dat ze ook bang zijn. Maar als je een vriend hebt die zegt: ik ken het zwarte bos, dan volgen ze blij. En dan genieten ze er ook van.”

    • Coen van Zwol