Recensie

Een overweldigende muzikale overdracht bij Jungle

Pop Het weerzien met Jungle was vrolijk. Tegen een achterwand van discolichtjes stonden de twee zangers strijdlustig achter hun keyboards te spelen.

Foto Charlie Di Placido

Onweerstaanbaar was het titelloze debuutalbum (2014) van de Britse zevenmansformatie Jungle. Glossy, warmbloedige souldance met postfunkaccenten en samenvallende hoge zangstemmen. De twee briljant meevoerende singles ‘The Heat’ en ‘Busy Earnin’ met hun sluipende beats, straatgeluiden en altijd stuwende groove. En opvallend was hoe de twee bandoprichters, Josh Lloyd-Watson en Tom McFarland, zich omhulden in mysterieuze wolken met geanonimiseerde dansvideo’s.

Dat Jungle nu weer van zich laat horen is verheugend nieuws. Een nieuwe plaat is aangekondigd voor september. Maandagavond in Paradiso gaf de band met zes nieuwe nummers tussen ouder repertoire alvast een voorproefje. Aantrekkelijk, al verschilt de sfeer niet veel van het oude werk. Sterk was de single ‘House in L.A.’ met een heerlijk wiegende opbouw die steeds meer grip kreeg met samples en harde patsen op de bekkens. En ook ‘Happy Man’ had uitstraling, terwijl ‘Casio’ niet meer was dan een springerig discoliedje.

Het weerzien met Jungle was vrolijk. Tegen een achterwand van discolichtjes waarboven de bandnaam steeds oplichtte stonden de twee zangers strijdlustig achter hun keyboards te spelen. Erachter stonden de percussionist, drummer, bassist en twee zangeressen – allen gekleed in lichte zomerkleding. De falsetten van de twee bandleiders leiden, maar in totaal zingen er van de zeven bandleden vijf mee. Eenvormigheid ligt daardoor op de loer, maar dat het bandgeluid toch niet verveelt komt doordat de zwoele, slim getimede liedjes altijd wel iets extra’s bevatten: straatsamples, voetstappen, vingerknipjes, in de bas fijn sonoor. En Jungle overweldigt in zijn ontwapenende, muzikale overdracht. De zoet vloeiende, voornamelijk blijmoedige kijk op het leven – het zuur zorgvuldig verpakt in glanspapier – is verpakt in organische, goed gemusiceerde songs die ritmisch en dynamisch sterk opgebouwd zijn.

Het lome ‘The Heat’ mistte zijn uitwerking niet voor een voluit zingend Paradiso. Even zwoel als mysterieus. Maar het waren ‘Busy Earnin’ en de toegift ‘Time’ waarin de energie het hoogst piekte en een verlangen werd opgeroepen naar die warme festivalzomer.

    • Amanda Kuyper