Brieven

Brieven

Foto AFP

De stelling van Henri Beunders (In de genadeloze staat zijn we alleen tolerant voor onszelf, 12/5) dat onze houding tegenover criminaliteit te veel door emoties wordt bepaald kan ik in grote lijnen ondersteunen. Maar in zijn analyse mis ik een verklaring voor die sterke emoties, „de schreeuw van ‘het volk’”. Deze emoties komen niet uit de lucht vallen en lijken door Beunders nu – tamelijk genadeloos – voorgesteld als een rekening die wij aan onszelf presenteren. Wat is het geval? Nooit eerder leefden we in zo’n sterke beeldcultuur. Zowel psychologisch als neurobiologisch roepen beelden sterkere reacties op dan verhalen of teksten. De via het internet extreem vaak gedeelde foto’s en video’s van criminele handelingen en vermeende daders roepen onbewust een milde angst op, die onaangenaam voelt en gemakkelijk omslaat in agressie. Deze duwt denkprocessen opzij en richt zich op daders. Ook bovengemiddeld intelligente mensen overkomt dit. Het volk van Beunders weet hier nog niet adequaat mee om te gaan, we moeten nog ‘wennen’ aan al die indringende beelden zodat we er minder angstig van worden.


klinisch psycholoog