Brieven

Brieven

Ik ben heel, heel kwaad! En ik hoop velen met mij. De regering heeft besloten duizenden bomen te kappen om autowegen buiten de bebouwde kom ‘veiliger te maken’. Hoe halen ze het in hun hoofd?!

Voor de goede orde: bomen staan nooit óp wegen, ze staan er altijd náást. De rijen ‘ondenkbaar ijle populieren’ van Marsman, de eiken in Salland, velen genieten ervan, en míjn rijgedrag wordt er rustiger van. Het gevaar op de weg bestaat uit beschonken bestuurders, hardrijders en spookrijders, niet onze fotosynthetiserende mede-organismen. Bomen zijn onze vrienden, niet onze vijanden. Vraag je kinderen maar eens naar hun mening. Bomen zijn hun toekomst.

We leren allemaal voor ons rijbewijs hoe we onze auto op de weg houden. Bij normaal gedrag is dit goed te doen. Auto’s zijn veiliger geworden, de zelfsturende komen eraan, en die kunnen we programmeren in het ontwijken van bomen. Voor het Parijsakkoord hebben we bomen juist nodig, stellen de schrijvers van ‘Vogelvrije bomenlanen’ (Opinie, 8/5) terecht. Bomen geven levensvreugde. Laten we stoppen met ze te kappen, laten we ze massaal gaan aanplanten, en neem even de tijd om te wachten op die zelfrijdende auto’s!

Ik heb goede hoop dat we dan heel veel mensen, én dieren, heel, heel blij maken!