Brieven

Brieven

Illustratie Cyprian Koscielniak

Het Commentaar van 2 mei is nogal kritisch over mijn initiatiefnota Lachend Tachtig. Ik zou menen dat ‘overbehandeling’ objectief is vast te stellen met een kwetsbaarheidstest en de keuze zodoende niet meer aan de patiënt laten. Laat ik helder zijn: de oudere kiest zelf, samen met de arts, de gewenste behandeling. Iedere oudere heeft echter ook recht op een zorgvuldige inschatting van de impact van een operatie. Alleen dán kan hij de kwaliteit van leven meewegen. Ben ik na een operatie weer in staat om de draad thuis op te pakken? Het helpt arts en patiënt als kwetsbaarheid systematisch in kaart wordt gebracht. Ziekenhuizen werken daar al aan en dat verdient politieke steun. Zijn we er daarmee? Nee, nog niet. Ouderen worden tot nu toe buiten veel medische onderzoeken gehouden.

Vanaf welke leeftijd hanteren we zo’n kwetsbaarheidstest? Zijn veel zeventigers niet nog heel vitaal? Ja, gelukkig maar. Het gaat mij er vooral om dat mensen die al wel op relatief jonge leeftijd worstelen met ouderdomsklachten in beeld komen. Dat maakt een leeftijdsgrens van 65 wenselijk. Oudere en arts kiezen dan samen de gewenste behandeling. Stel de oudere in staat om met zoveel mogelijk informatie over het verwachte verloop van behandelingen een eigen keuze te maken. Sommigen zullen dan afzien van een ingrijpende operatie omdat zij de voordelen niet vinden opwegen tegen de nadelen. Iedereen maakt dus zijn eigen afweging.


Tweede Kamerlid voor GroenLinks
    • Corinne Ellemeet