Josette ging over een drempel

In 1968 was Josette 15. Ze hoefde geen schooluniform meer aan en er kwamen voor het eerst jongens op haar gymnasium. „Een kantelpunt.”

Foto privébezit

Gepensioneerd schooldirecteur Josette Linssen (15) zat op 12 juni 1968 in haar streepjes-jurk samen met schoolvriendin Mieke Daaldrop (15) op de trap bij het monument op de Dam in Amsterdam.

Deze maand besteedt NRC aandacht aan revolutiejaar 1968. Lees de verhalen via nrc.nl/1968.

„Het idee voor het schooluitje kwam van Den Brok, onze leraar geschiedenis op het meisjesgymnasium Jerusalem in Venray. De school was oorspronkelijk van de katholieke zusterorde Urselinen. Mieke zat intern. Wij droegen schooluniformen: zomers een bruine plooirok, witte blouse, grijs vest en voor de winter een combinatie met pied-de-poule. Het was enigszins elitair en ook vooruitstrevend. Bij godsdienst sprak zuster Petra openlijk over seksualiteit. Den Brok plande een bezoek aan Ons’ Lieve Heer op Solder op de Wallen en een rondvaartboottocht. Vooraf hadden we, zeventien meisjes in hun eigen kleren, bedacht wat we wilden: het Waterlooplein en de Dam. We keken onze ogen uit. Langharige jongens en een merkwaardige geur waarvan wij dachten dat het hasj was. Toch was het bijzonderste: zomaar op de stenen in de zon zitten én dat dit gewoon was. In Venray was dat onvoorstelbaar.”

„Mijn vader was huiverig, maar moeder vond het uitstapje direct goed. Door haar achtergrond als Olympische zwemster had zij een bredere blik. Zij gaf mij mijn eerste bikini. En zij vond het goed dat ik niet meer naar de kerk ging, al mocht ik vader niets vertellen. De kerk weerde zich tegen veranderingen door voor de jeugd beatmissen te organiseren: kerkvieringen met een beatband. De grootste verandering van 1968 moest voor mij trouwens nog komen: de Mammoetwet. De invoering betekende dat wij na de zomervakantie in eigen kleding naar school mochten. Ook werden de eerste jongens toegelaten. Dat was een kantelpunt. De uiterlijke uniformiteit verdween en die drie eerste jongens op school kan ik nog uittekenen. Toch vond ik dat uitstapje naar Amsterdam ook bijzonder: het was alsof wij een drempel over gingen. Den Brok maakte die dag de wereld iets groter.”