Column

De Duitse kuil

Op een van die warme dagen waren we op het strand van Texel. Het was heerlijk weer, maar een windje stond er wel. Omdat wij meestal maar half voorbereid zijn, hadden we alleen een plastic zak met schepjes bij ons. Een windscherm, een handdoek om op te zitten, dat gaat ons planningsvermogen te boven. Maar kijk eens aan, daar troffen we een verlaten kuil aan. De kuil werd meteen door ons geïdentificeerd als ‘Duitse kuil’. Terwijl de rest van het gezelschap kastelen ging bouwen vlakbij de branding, legde ik mijzelf neder in de kuil. Het was heerlijk, en uit de wind.

Er naderde een familie. De vader zei: „Altijd hetzelfde met die Duitsers. Ze graven een kuil en ze gaan erin liggen.” Hij zei het op geërgerde toon. Alsof het iets onbetamelijks was om een kuil te graven.

Altijd hetzelfde met die Duitsers

Dat Duitsers kuilen graven op het strand, is waar. Niet bekend is of het kuilen-graven inmiddels is overgenomen door andere nationaliteiten. De overtuiging is: een kuil is Duits, en als er iemand in een Duitse kuil ligt, dan is diegene zelf ook Duits. Nederlanders graven geen kuilen. En als een Nederlander een tweedehands kuil aantreft, gaat hij er niet in liggen.

Wat hebben Nederlanders toch tegen die kuilen? Komen ze te territoriaal over? Te weinig alsof het strand van iedereen is? Maar dat geldt voor zo’n burcht van windschermen eigenlijk ook. Of hebben kuilen alleen maar zo’n slecht imago omdat we ze met Duitsers associëren? Als dat het is, pleit ik voor een herwaardering van de kuil. Andere Duitse dingen zijn allang weer oké. De Flammkuchen duikt overal op en daar zeurt niemand over.

Het zoontje uit de familie was nog niet bijgepraat over wat we verkeerd vinden in Nederland en zei: „Leuk! Een kuil!” De vader antwoordde: „Nou, dan ga je toch lekker bij die meneer liggen?” Wederom op geërgerde toon. De familie sjokte verder om hun windscherm op te zetten.

En zo was ik ineens een Duitse meneer geworden, in mijn kuil. Een Duitse meneer met een flamboyante rode zonnehoed op.

Paulien Cornelisse is cabaretier en schrijver.