Opinie

    • Christiaan Weijts

Barbecueën bij de moskee

Pegida wil tijdens de ramadan varkens aan het spit roosteren bij vijf grote moskeeën, maar bij de Yildirim Beyazit Moskee in Middelburg zijn ze zelf een barbecue aan het voorbereiden, voor de omwonende Zeeuwen.

Voor de derde keer organiseert de moskee een ‘kermes’, het Turkse equivalent van een braderie. De bedenkster hiervan, Sonay Peksert, spreek ik terwijl ze een shaggie rookt aan het picknicktafeltje buiten. „Als iemand hier op dit veldje een varken gaat roosteren, denk ik: ga je gang maar. Mij vallen ze daar echt niet mee lastig als ik vast. Als iemand je uitlokt, kun je hem het beste je rug toekeren.”

De kermes wil in elk geval precies het omgekeerde bereiken van de anti-islambeweging: verbinding. Als penningmeester van de toen net geopende moskee kwam Peksert drie jaar terug zelf met dit idee. Ze komt uit Rotterdam waar culturen veel vanzelfsprekender mengden. „Zo’n grootstedelijke sfeer wilde ik hier ook krijgen. Maar Zeeuwen zijn best moeilijke mensen. Er kwamen maar een paar nieuwsgierigen, al waren die wel meteen verrast.” Zoals ook ik eerlijk gezegd verrast ben hier door een vrouw ontvangen te worden, zonder hoofddoek.

‘Het jaar erop waren er meteen superveel Zeeuwen. Ze deden mee, met eigen kraampjes, en leverden bijvoorbeeld springkussens voor kinderen. Na afloop vroeg iedereen: wanneer is de volgende?” Nu keert dit driedaagse evenement jaarlijks terug.

Lokale Zeeuwen komen sindsdien soms binnen, voor Turks brood of kruiden, te koop bij het inpandige kruidenierszaakje in de centrale hal, naast een kapper. „Zo komen we aan inkomsten, want we doen alles zonder subsidie.”

„Als er al klachten komen, nodigen we de mensen altijd uit. Kom maar rondkijken.” In de gebedsruimtes hangen informatiebordjes, in het Nederlands, met uitleg over de islamitische gebruiken en de functies van het gebouw. Peksert schuift een kast open en vertelt over de imamgewaden die er boven een stofzuigertje hangen en over het digitale bord met zonsopkomst en –ondergangstijden.

Beneden zijn mannen kippenvlees aan het snijden. Twee vrouwen met hoofddoeken zijn bezig bij een enorme berg paprika’s. De leslokaaltjes staan vol baklavaschalen.

Boven is het gebedsgedeelte voor vrouwen, als een soort plateau boven de mannen. Gescheiden inderdaad. „Omdat je tijdens het gebed bukt”, legt Peksert rustig uit, „en zo kun je voorkomen dat je elkaar verleidt.”

En tijdens de braderie staan de vrouwen zeker in de keuken? „Ze staan in de grote tent Turkse pizza’s en Döner te verkopen, maar de mannen zijn het aanvoerpunt. Die staan de hele dag uien te hakken enzo.” Ze lacht. „Eigenlijk staan bij ons de mannen in de keuken.”

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.
    • Christiaan Weijts