Recensie

Jurado bedwelmt met dorre hittegeluiden

Twintig jaar lang bracht Damien Jurado (45) bijna jaarlijks een album uit, maar pas met zijn vorige Maraqopa-albumtrilogie bereikte hij een groter publiek. Op zijn twaalfde album The Horizon Just Laughed zoekt Jurado bedwelming in verstikkende hittegeluiden. Met gortdroge stem, bekkengetik en broeierige orgeltoon kleurt hij z’n nummers in woestijntinten. Op ‘Allocate’ voelt een trillende viool als een briesje aan de blauwe hemel. Jurado’s stem waggelt er in onvaste toon en ritme doorheen. De weelderige strijkers en blazers van ‘Percy Faith’ en ‘Marvin Kaplan’ vormen de oases. Nu en dan keert hij inwaarts: gitaarliedjes als ‘Over Rainbows and Rainier’ en ‘1973’ zijn klassiek Jurado. De lome nummers trekken soms wat rechtlijnig voort. Het past in een landschap dat dor ziet zo ver de horizon reikt. De cult-troubadour vervolgt ermee zijn eigenzinnige weg.

    • Tjeu Derks