Recensie

Van hallucinerende lichtkunst tot onderwatergeluiden

Onderzoekende expositie

DordtYart is een groepstentoonstelling in een oude scheepsmotorenfabriek in Dordtrecht met vooral experimentele kunst. „Alles mag. Ook mislukken.”

Femke Schaap, Proposal for Lunapark nr. 57, te zien op DordtYart.

Hoe vaak komt het voor dat je als kunstenaar de vraag krijgt om nieuw werk te maken en dat de opdrachtgever zegt: ‘Vergeet het idee van een tentoonstelling. Vergeet dat je een af werk moet maken. Vergeet gewoon dat hele gedoe over succes en slagen. Ga aan de slag, experimenteer, gebruik de ruimte.’ Maar bijna iedere opdrachtgever wil een nieuw werk van ‘zijn’ of ‘haar’ kunstenaar. En een opdrachtgever weet dat er met subsidies moedeloos makend veel financiële verantwoordingen gemoeid gaan en dat de expositie een bepaald bezoekersaantal moet trekken.

Laat maar – dachten Lyda Vollebregt en Arie Jaap Warnaar van DordtYart. Bij de zesde editie in de Biesboshal in Dordrecht, is het echtpaar afgestapt van subsidies. Ze houden de boel in eigen hand, de openingstijden zijn teruggeschroefd tot vier lange weekeinden, niet alle medewerkers konden blijven. Maar tegen de kunstenaars zegt Lyda Vollebregt tijdens de aftrap van de nieuwste editie: „Alles mag. Ook mislukken.”

Met dat mislukken zal het wel meevallen. Want aan de editie van dit jaar doen veel goede kunstenaars mee. Sander Breure & Witte van Hulzen maken een vervolg op de theatrale settings met keramische en bronzen mensbeelden die ze op de afgelopen open dagen van de Rijksakademie lieten zien. Hun onderzoek naar het grensgebied tussen beeldende kunst, theater en performance krijgt hiermee een vervolg.

Femke Schaap, Proposal for Lunapark nr. 57, te zien op DordtYart.

Femke Schaap is nog aan het experimenteren met nieuw werk, maar laat alvast in een grote, strakke, zwarte kubus een hallucinerend lichtkunstwerk zien. Lunapark (2018) is van goedkoop, uit 98 procent lucht bestaand piepschuim gemaakt, maar wat een effect veroorzaken de projecties op dat piepschuim. Het is alsof een suprematistisch schilderij uit elkaar is gespat en lijnen en kleuren een bizar eigen leven gaan leiden in dit donkere tempeltje.

Op de landtong buiten is geluidskunstenaar Edwin van der Heide druk bezig om gegevens en geluiden onderwater op te vangen die het begin moeten worden van nieuw onderzoek. Kim Habers – bekend van labyrintische papierknipwerken – gaat samen met Yvon Ariese onderzoeken hoe tekeningen omgezet kunnen worden in duurzame buitenbeelden.

Zo staat alles in deze editie van DordtYart in het teken van onderzoek, vernieuwing en experiment. De kunstenaars praten ontspannen met het publiek, want niets staat nog vast. En de bezoeker? Hij kijkt, ziet en oordeelt, als hij verstandig is, pas later.

    • Lucette ter Borg