Recensie

Een psychopaat die iets met paarden heeft

Thriller ‘Bad Samaritan’ voelt alsof hij gemaakt is volgens het boekje: een steenrijke psychopaat, een charmante held en veel voorspelbare schrikeffecten.

Kerry Condon als Katie, slachtoffer van een psychopaat in ‘Bad Samaritan’.

Dat de psychopaat in Bad Samaritan ‘iets’ met paarden heeft, merkt de kijker al snel. Overal waar hij verblijft duiken paardenkoppen en dressage-attributen op. In deze thriller klust fotograaf Sean Falco (Robert Sheehan) samen met een vriend bij als dief. Ze breken in bij restaurantgasten wier auto ze als valet claimen te parkeren. Op een avond ontdekt Falco in het huis van een Maserati-eigenaar een vastgeketend en mishandeld meisje. Hij moet overhaast vertrekken maar kan haar vervolgens niet loslaten, ze is „iemands kleine meisje”.

Bad Samaritan voelt wel heel erg alsof hij gemaakt is volgens het boekje: een neurotische, steenrijke psychopaat met jeugdtrauma, een charmante held die een duidelijke ontwikkeling doormaakt en veel voorspelbare schrikeffecten. Psychopaat Cale (David Tennant) blijkt naast paardenjongen trouwens ook IT-expert te zijn, die weet hoe hij mensen met technologische snufjes kan terroriseren. Drie keer raden wat er gebeurt met de erotische foto’s die Falco in het begin van de film van zijn vriendinnetje heeft gemaakt. De vorige film van regisseur Dean Devlin, Geostorm, werd in Nederland in de bioscoopzalen gedumpt zonder dat recensenten hem tevoren konden zien. Ook Bad Samaritan mikt op niet al te kritische bezoekers.

    • Sabeth Snijders