Recensie

Plien & Bianca op de vlucht met Arjan Ederveen

Theater Als één van hen per ongeluk iemand dood schiet, slaan drie jeugdvrienden op de vlucht. Wat volgt is een vrolijk theaterfeestje met Arjan Ederveen en Plien & Bianca.

Foto Sanne Peper

De keurige Ann (Plien van Bennekom) laat een dominante moeder, dochter én overspelige echtgenoot over zich heenlopen. Ondertussen twijfelt Selma (Bianca Krijgsman) over haar burgerlijke vriendje en lonkt de vrijheid van een rock-’n-roll-leven. Bioloog Louis (Arjan Ederveen) heeft de gordijnen altijd dicht en woont samen met zijn leguaan, Desire. Deze jeugdvrienden komen elkaar bij een begrafenis tegen en besluiten spontaan de roadtrip, die ze ooit maakten, over te doen. Als Ann per ongeluk een man neerschiet, slaat het trio op de vlucht. Zie daar: het startsein voor Selma Ann Louis, de nieuwe musical van regisseur Pieter Kramer.

Teaser ‘Selma Ann Louis’.

Wat volgt, is een hectische reis in een geel Volkswagen-busje met volop motelkamerhilariteit, een overval en wilde politieachtervolging. Schrijver Nathan Vecht liet zich inspireren door de Hollywoodhit Thelma & Louise (1991), een film waarin twee vrouwen het op moeten nemen tegen de kerels die hun pad kruisen. Waar dat verhaal een feministische ondertoon had en bij vlagen behoorlijk grimmig werd, houdt Selma Ann Louis het luchtig. Langzaam leren de hoofdpersonen voor zichzelf op te komen, maar hun ontwikkeling lijkt vooral ingegeven door een opeenstapeling van Happinez-wijsheden. Geen snoeiharde maatschappijkritiek in deze voorstelling; wel een overdosis aan leuke typetjes, decor- en kostuumwissels en musicalnummers van Jan en Keez Groenteman.

Kramer hanteert de herkenbare vet-kluchtige stijl, die hij de afgelopen jaren vaker toepaste. Al bij In de ban van Broadway (de zomervoorstelling van het DeLaMar uit 2016) bleken Vechts heldere, humoristische teksten hiermee mooi samen te gaan. Ook decorontwerper Thomas Rupert is weer van de partij. Hij ontwierp opnieuw een kijkdoosachtig decor vol vondsten. Zo duikt het gele busje in verschillende gedaantes op, allemaal eendimensionaal: van voren en opzij, maar ook als dwarsdoorsnede met koelbox, tafeltje en bed. Ook komen cartooneske politieauto’s en –motoren voorbij, een supermarkt en een café met biljart.

Bennekom, Krijgsman en Ederveen spelen hun personages lekker over de top. Ze krijgen af en morele steun van hun jongere zelf, uit de tijd van die eerdere roadtrip. Deze scènes dreigen soms wat zoet te worden, maar dan is er steeds – net op tijd – een bizarre wending om de boel op scherp te zetten. Dankzij de acteurs, die stuk voor stuk aanstekelijk losjes spelen, weet het team Kramer-Vecht-Rupert er opnieuw een theaterfeestje van te maken.