Column

Don Patricio

De Giro is vrijdag gestart en lag op maandag alweer een dagje stil. Rustdag. Na amper drie ritjes. Dat krijg je als je de start inplant op plaatsen die met Italië niets te maken hebben en behalve in de beugel van geldzieke organisatoren vooral voor ongemakken zorgen. Groningen, Apeldoorn, Jeruzalem… Verzorgers en mecaniciens vervloeken de plaatsnamen voor de rest van hun leven tenzij er een leuke scharrel inzat. De protesten tegen exotische Girostarten laaiden in het begin van dit millennium fel op. Ik heb de indruk dat ze ondertussen nagenoeg helemaal verstomd zijn. En als ze er dan toch nog zijn gaan ze wel liggen van zodra de eerste renners een paar kilometer hebben gefietst.

Tom Dumoulin en Elia Viviani hebben Israël verlaten als grote winnaars. Over Dumoulin gaan we de komende drie weken nog genoeg kunnen schrijven. Of Viviani de Giro uitrijdt, valt af te wachten. De snelle Italiaan zou in de julimaand voor QuickStep Floors – al dan niet in combinatie met Fernando Gaviria – ook in Frankrijk vonken kunnen geven. Maar dan moet hij misschien niet door tot in Rome. De kracht waarmee hij de etappes in Tel Aviv en Eilat naar zijn hand zette, liet weinig aan de verbeelding over. En al helemaal niets van de concurrentie. Die werd door de gehaktmolen gedraaid. Klaar om salsiccia van te maken. In een perfecte zit snijdt Viviani momenteel parmantig door de wind. Hij won dit jaar al zeven keer én het eindklassement in de Dubai Tour.

Voor Patrick Lefevere – de manager van QuickStep Floors – is het zijn beste voorjaar ooit. Don Patricio, de kat met de zeven levens. Uit de broek geschud om kritikasters te bestrijden en neer te sabelen met resultaten. Toen Johan Museeuw aankondigde om te stoppen werd zijn ondergang een eerste keer voorspeld. De Nostradamussen van het peloton deden dat nog eens toen Tom Boonen er eind vorig jaar mee ophield. Lefevere heeft schijt aan dat soort prognoses. Boonen is weg. De koning is dood! Leve de koning! QuickStep Floors zit dit seizoen al aan dertig overwinningen. Der-tig met der-tien verschillende renners! Het voelt aan als honderdzevenentwintig. Even veel als er in 2018 al dagen zijn geweest. En dat er de komende maanden nog meer op de magische hoorn zal worden geblazen is een zekerheid.

Zouden er Italiaanse wijnen op menukaarten in Tel Aviv of Eilat staan? Ik kan me perfect voorstellen dat liefhebber Lefevere een man met een keppeltje naar de diepste krochten van een Israëlische wijnkelder heeft gestuurd op zoek naar een fles Sassicaia van een goed jaar. Om ze op te drinken bij een stevig stuk vlees. Halal of niet? Wat maakt het uit in de koers?

Karl Vannieuwkerke is presentator bij de Vlaamse omroep VRT.