Brieven

Brieven

Keuzes in de zorg waarbij ouderdom als criterium wordt meegewogen, worden vaak ten onrechte uitgelegd als discriminerende bezuinigingsmaatregelen. Borstkankerscreening wordt aangeboden tot het vijfenzeventigste levensjaar. Sommigen vinden dit leeftijdsdiscriminatie. Maar die grens is de uitkomst van statistisch onderzoek, waaruit blijkt dat deze screening boven de vijfenzeventig jaar zinloos is, dat patiënten er gemiddeld niet beter van worden. Geneeskunde mag dan (nog) geen exacte wetenschap zijn, zij beoogt wel behandelingen aan te bieden waarvan het nut vaststaat, de kans dat een patiënt er wat mee opschiet moet groter zijn dan vijftig procent. In dit licht moet de kwetsbaarheidstoets in het LUMC en Hagaziekenhuis gezien worden. De bedoeling is niet om te bezuinigen op zinnige zorg, of ouderen heilzame behandeling te ontzeggen, onder te behandelen. Nee, het streven is mensen geen behandeling te geven die ze gezien hun zwakke gesteldheid niet meer aankunnen. Dat is niets nieuws, maar wordt vanaf nu structureel aangepakt. De keuze deze toets af te nemen bij patiënten van zeventig jaar en ouder is natuurlijk arbitrair, maar berust op, deels met cijfers onderbouwde, ervaring. Het adagium is: overbehandeling, hoe goed bedoeld ook, is mishandeling.


medisch specialist