‘Onze wens: dat het leven zo mag blijven als het is’

Spitsuur Commercieel directeur Pauline Verhoef (39) en tapijtverkoper Cyrille Niël (45) omschrijven zichzelf als yin en yang. Zij: „Ik wil constant bezig zijn. Dingen creëren.” Hij: „Ik houd meer van de veilige haven.”

Foto David Galjaard

Pauline: „We zitten midden in een verbouwing: we krijgen een leefkeuken. Eentje met een grote tafel en veel glas, grenzend aan het Maaslandpark vlakbij de stad. We hebben uitzicht op de kerktoren van Sittard, dat wilde Cyrille altijd al.”

Cyrille: „Ik ben hier geboren en getogen, en als ik de grote kerk in het vizier heb, dan is alles goed.”

Pauline: „Ik heb op verschillende plekken gewoond: Nuth, Kerkrade, Urmond, Beek, Maastricht…”

Cyrille: „Bijna de Mergellandroute, een rondje door Zuid-Limburg.”

Pauline: „Voor mijn werk ben ik soms in Amsterdam, maar hier liggen mijn roots.”

Cyrille: „Ik sta midden in het verenigingsleven: in 1998 was ik Prins Carnaval en ik zing en speel piano. Met carnaval, maar ook in een bigband in Sinatra-stijl. Met vrienden heb ik ook nog een smartlappenband, De Schaamschotten.”

Pauline: „Dat is eigenlijk de reden voor deze verbouwing. Cyrille wil graag een vleugel. Nu past dat niet.”

Cyrille: „Ik heb zo’n elektrische piano. Het is handig: ’s avonds als de kinderen slapen, speel ik met een hoofdtelefoon op. Maar het staat in de schaduw van een vleugel.”

Pauline: „Tijdens de verbouwing hebben we twee maanden geen keuken. Het is een beetje improviseren. Drie keer per week maken we een salade of iets uit de magnetron, de andere dagen eten we bij onze ouders of vrienden.”

Cyrille: „We hebben een schemaatje gemaakt wanneer we waar eten.”

Pauline: „Hadden ze zelf aangeboden.”

Cyrille: „We hebben een goede vaste vriendengroep. Als we hen bezoeken, leggen we de kinderen daar vaak op bed. Soms halen we ze een dag later op - dat kan hier allemaal.”

Yin en yang

Pauline: „Beleving boven bezit, dat is waar ik heilig in geloof. De eye-opener kwam in 2010, toen onze tweeling net was geboren. Ik had een drukke baan en dacht: hoe ga ik dat combineren? Op mijn werk bij Thermae2000, een kuuroord in Valkenburg, begonnen we net met mindfulness. Als je merkt dat je het té druk krijgt, moet je juist ontspannen. Dat ben ik vanaf dat jaar meer gaan doen.”

Cyrille: „Ik kan snel loslaten en iets anders oppakken.”

Pauline: „Ik zeg altijd: Cyrille is mindful van nature. We zijn al tien jaar getrouwd, maar zijn wel yin en yang. Mijn werk is mijn hobby, ik zie overal kansen - ik heb op zeventien plaatsen gewoond.”

Cyrille: „Ik houd meer van de veilige haven.”

Pauline: „De laatste tijd krijg ik hem wel vaker uit zijn comfortzone.”

Cyrille: „Ik zing vooral covers en liedjes, maar nu ga ik echt iets zelf doen, een klein variétéprogramma in de stijl van Toon Hermans. Zonder Pauline had ik dat nooit gedaan. Ze helpt ook met de inhoud.”

Pauline: „Cyrille’s drive is wel echt het verenigingsleven. Toen ik hem leerde kennen had hij ook veel hobby’s.”

Cyrille: „Ik zat bij de harmonie, de voetbalclub, de tennis. Ik dartte, deed poolbiljarten en zat bij het zaalvoetbal. Mijn week zat helemaal vol. Ik heb concessies moeten doen, ook door de kinderen.”

Pauline: „De tweeling is nu zeven en een half. Soms spannen ze samen tegen de ouders. Ze hebben een soort codetaal.”

Cyrille: „Dan zit hij te gekken en ligt zij in een deuk.”

Pauline: „Meestal brengt Cyrille de kinderen naar school. Soms doe ik dat, maar ’s avonds ben ik vaak laat thuis, bijvoorbeeld door een netwerkevent. Zaterdag is mijn mama-dag.”

Cyrille: „Dan sta ik in de winkel. Ik werk bij Carpetright als verkoper van tapijten.”

Pauline: „We zijn traditionele opvoeders - met regels. Een uur op de iPad, lang zat. We praten ook in het dialect tegen ze.”

Cyrille: „Het is eigenlijk een tweetalige opvoeding.”

Pauline: „Het is moeilijker dan vroeger om je kinderen in dialect op te voeden. Er zijn veel Hollandse invloeden: de iPad, kindertelevisie, de school. Onze dochter moeten we er af en toe aan herinneren.”

Cyrille: „Als ze Nederlands begint te praten, dan zeg ik: ‘Waat zaes’te?’”

Pauline: „Het eerste jaar sliep de tweeling veel. Ik werd daar onrustig van omdat ik niets voor hen kon doen - eerst werkte ik zelfs nog vijf dagen per week. Cyrille was in het begin vaker bij de kinderen.”

Cyrille: „,Ik vond het heerlijk. Ging ik piano spelen of op mijn dartbord een pijltje gooien. Ik kwam de dag wel door.”

Pauline: „Ik wil juist continu bezig zijn. Dingen creëren. Bij Thermae, waar ik commercieel directeur ben, zitten we in een nieuwe fase. We hebben plannen met sauna’s in mergelgrotten. Het zou zo gaaf zijn als we dat kunnen realiseren.”

Postcodekanjer

Pauline: „Drie jaar geleden vierden we oudjaar met onze vriendengroep.”

Cyrille: „We hadden buiten een overkapping gemaakt. Met een muziekbox en statafels met hapjes en drankjes.”

Pauline: „Het was echt zo’n avond dat iedereen op het einde samen zong.”

Cyrille: „We gingen een beetje op de emo-tour.”

Pauline: „We lieten wensballonnen op, maar hadden eigenlijk niets te wensen. Dat het leven maar zou blijven zoals het is.”

Cyrille: „De volgende avond waren we de rotzooi aan het opruimen. Toen belde een vriend, hij zei: ‘Cyrille, wat is er bij jullie op de parkeerplaats aan de hand? Er staan allemaal vrachtwagens en lichtmasten.’”

Pauline: „Bleek dat de straat de postcodekanjer van 25 miljoen euro had gewonnen. Wij niet - onze voordeur grenst net aan een andere straat. Prima. Ondertussen kwam iedereen wel bij ons champagne drinken. Het is écht een leuke buurt. Iedereen is hier blijven wonen en we hebben zo’n gave avond gehad.”

    • Fabian de Bont