Recensie

Duo Bicep tovert Paradiso acuut om tot stoombad

Het razend populaire Ierse houseduo Bicep voerde donderdag hun onlangs verschenen debuutalbum live uit. Er werd volop gedanst, maar de muzikanten namen tijdens het concert weinig risico.

Bicep

Matt McBriar en Andy Ferguson groeiden uit van muziekfans met een eigen blog ‘Feel My Bicep’ tot veelgevraagd dj-duo en razend populaire live-act. Sinds 2010 brachten de Ieren een steady trits EP’s uit die een mix combineren aan invloeden hun jeugd: UK Garage, down tempo jungle, trance en ambient elektronica. Hun eind vorig jaar verschenen debuutalbum Bicep kwam in de Britse hitparades op nummer 20 terecht. Bicep maakt house die voeding is voor het hart en motor voor het lijf. Nog geen twee minuten na de opmaat tot openingstrack ‘Orca’, klinkt er al gejuich. Er wordt meteen gedanst, al lijken de Ieren zelf meer op kantoorcollega’s zoals ze wat stijfjes tegenover elkaar staan aan tafel. Hun overdonderende en sfeervolle lichtshow met een muur vol lampen, lasers en hun logo met de drie ronddraaiende gespierde armpjes op de achtergrond, tovert Paradiso acuut om tot stoombad.

De mannen zetten de vaart erin, er wordt gefloten, gedanst en gejuicht. Ze wisselen goed af tussen vaart en emotie, en laten het publiek op adem komen tijdens de extra lange versie van ‘Rain’, de exotisch klinkende synthesizer symfonie met een Bollywood-sample. Ze spelen goed met de verwachting van het publiek door bij aanvang van hun allergrootste hit ‘Just’ uit 2015 een paar keer te plagen met een valse start.

Het enige minpunt is eigenlijk dat ze te weinig variëren in type beats. De vierkwartsmaat regeert tot driekwart. Pas met ‘Vale’, komt er een down tempo jungle beat voorbij. Op dat moment lijken ze ook meer te durven experimenteren. Maar wat is live? Dat blijft altijd weer een lastige vraag in elektronische muziek. Er ligt wel wat hardware aan effecten, drumcomputers en een synthesizer op tafel maar toch komt het merendeel uit de laptops. De mannen spelen slim met dj-trucs als lage tonen wegdraaien en loops, maar je ziet bijvoorbeeld geen live toetsen-spel.

Wel weet Bicep als geen ander het publiek mee te slepen. Afsluiter ‘Glue’ met zijn stotterende vocal en grootse galmende melodieën laat de zaal baden in gevoelens van warme nostalgie. De gele lampen stralen als sterren in een nacht die alweer te kort is geweest.